حکیم نظامی

فارغی از قدر جوانی که چیست

تا نشوی پیر ندانی که چیست

شاهد باغ است درخت جوان

پیر شود بشکندش باغبان

گرچه جوانی همه خود آتش است

پیری تلخ است و جوانی خوش است

شاخ‌ِ تر از بهر گل نوبر است

هیزم خشک از پی خاکستر است

پندی از حکیم نظامی گنجوی