جام جهانی با طعم ترکش

اکثر ما خاطرات شیرینی از جام جهانی داریم
لحظات هیجان انگیز ؛
وقتی که توپ از چند سانتی دروازه می گذرد و فریاد تو به آسمان می رسد که لعنتی چرا گل نشدی
وقتی ستاره مورد علاقه ات وارد زمین می شود و تو مدام چشم از رویش برنمی داری
و آنجایی که عملکرد چندان خوبی از خود نشان نمی دهد بدجوری می خورد توی ذوقت
تا نصف شب بیدار ماندن و تخمه شکستن
وقتی داد همسایه از سر و صدایت بلند می شود
جام جهانی روسیه ؛
شاید آخرین جام جهانی بود که من شوقش را داشتم
آن روزها که جهان تا این اندازه غرق در منجلاب نشده بود
و میشد چند شبانه روز از شوق پنالتی که بیرانوند آن را مهار کرد دلخوش بود

جام جهانی قطر که رسید دیگر بوی سابق را نمی داد
یعنی نگذاشتند که بدهد
دیگر نمیشد آن احساس سابق را داشت
حالا شما دو لشکر شده بودید !
لشکر حامی تیم ایران و لشکر حامیان ولز و انگلیس و آمریکا:)
می گفتند حق نداری با گل های طارمی شاد باشی
می گفتند اگر سرود ملی کشورت را زمزمه کنی بی شرف هستی!
چه ساده لوح بودم که نمی دانستم چهارسال بعد قرار است بگویند اگر از حمله آمریکا به کشورت اعلام برائت کنی بی شرف هستی
الان که نگاه می کنم همه اینها مقدمه ای بودند برای یک فاجعه؛ فاجعه هویت زدایی
آنجایی که با خنده به استقلال جنگنده آمریکایی می روی چون قبلتر همه چیز را از تو گرفته اند و بی هویت شده ای
نه تیم ملی داری نه سرود ملی نه ..
ولی من آنروز ها بازهم شوق جام جهانی داشتم
بعد از آن باخت افتضاح مقابل انگلیس تا چند روز حالم گرفته بود
و بعد از برد مقابل ولز بنابه قماری که کرده بودم مجبور شدم برای کل کلاس بستنی بخرم :))
حتی آنجایی که بازیکن ها فحاشی اینترنشنالی ها را به جان خریدند و سرود ملی را در بازی مقابل ولز زمزمه کردند حسابی ذوق زده شده بودم
و آن نصف شبی که مقابل آمریکا باختیم تا صبح غر زدم :))

جام جهانی آمریکا؛
نامش هم مضحک است
میزبان همین جام جهانی روسیه که آخرین جامی بود که واقعا حداقل برای ما طعمِ شیرینی داشت و مثل جام جهانی قطر طعمِ گسِ وطن فروشی نمی داد امروز از همه مسابقات بین المللی حذف شده چون متجاوز به خاک اوکراین است
ولی میزبان جام جهانی فعلی بعد قتل عام سه هزار در ایران نفر تازه انتظار دریافت جایزه صلح نوبل هم دارد!!
این جام جهانی نه طعم شیرین دارد
و نه حتی طعمِ گس
طعمِ ترکش می دهد
طعمِ خاکسترِ تنی که مستقیما موشک خورده
طعمِ گوشتِ تنِ سوختهء غیرقابل شناسایی
نمی دانم چه زمانی شروع شده
و چه زمانی تمام خواهد شد
این اولین جام جهانی است که دنبالش نمی کنم
چون بدجوری بویِ تعفن می دهد
فقط از خواهرم شنیدم که تیم ملی حق ندارد در آمریکا اقامت کند و به صورت ساعتی در آمریکا بازی می کند و دوباره به مکزیک بازمی گردد :))
این نظر شخصی من است و نه بیشتر؛
من اگر جای تیم ملی بودم یک لحظه هم تن به حضور در آمریکا آنهم با این شروط وقیحانه نمی دادم !