امیر

زمان می گذرد ..
روز ها به سرعت برق و باد می آیند و می روند
امروز یک سال گذشته
چند صباح دیگر میشود ده سال
بعد بیست سال
پنجاه سال
و صد سال !
ما پیر می شویم
ما شکسته می شویم
ما هم بالاخره بساط مان را جمع می کنیم و از این دنیا می رویم
ولی تو مانده ای
تو می مانی
روزی میرسد که دیگر ما نیستیم
ولی تو همچنان شصت و سه ساله مانده ای !
شصت و سه سالگی رازِ مردانِ بزرگ است
اصلا گویی رازِ همه امیران سنِ شصت و سه سالگی است ؛
از امیرِ کوفه گرفته تا تو که امیرِ قلبِ ما بودی ..

بعضی ها از همان اول امیر به دنیا می آیند ؛
بیخود نبوده که پدر و مادرت برایت نامِ امیر را انتخاب کردند
تو به دنیا آمده بودی تا امیر باشی
تو آمده بودی تا آرام و بی سر و صدا تکلیف خودت را انجام بدهی و در روز ولایتِ امیرِ کوفه به ابدیتِ مردانِ شصت و ساله بپیوندی
و حالا ما مانده ایم و میراث بزرگی که از خودت به یادگار گذاشته ای
تا با هر ردِ موشک در آسمانِ اسرائیل قند در دلمان آب شود که ما هم بی دفاع نیستیم
شیوهء امیران از جای کندن درب قلعه خیبر است و انجام کار های نشدنی ..
در ابتدا که تو و دیگر رفقایت تصمیم گرفتید برایمان امیر باشید و گره گُشا
حتی توپخانه هم نداشتید ..
و امروز نهادی که پنجاه سال پیش حتی توپخانه هم نداشت یکی از بزرگ ترین زرادخانهء های موشکی جهان را در اختیار دارد !
الحق که امیر بودی
الحق که مردِ کارهای نشدنی و فتحِ خیبر بودی .‌‌‌.

گاهی اوقات افسوس می خورم که چرا در دو مصافی که میان ما و ابلیس رقم خورد حضور نداشتی تا خودت هم با دیدن نتیجه تلاش هایت ذوق کنی و قند در دلت آب شود
ولی بعد به خودم نهیب می زنم که این شیوهء امیران نیست .‌.
امیران وظیفه خود را انجام می دهند و در سکوت از دربِ پشتی خارج می شوند و منتظر تمجید و تحسین هیچ کس نمی مانند
امیران برای خود هیچ نمی خواهند حتی ذوقِ بعد از پیروزی را
تو هم امیر بودی دیگر ..
همیشه تو جنگیدی و ما رجزش را خواندیم
همیشه تو گُل زدی و ما پُزش را دادیم ..
امروز هم که تک تک تیر هایت به قلبِ سرزمینِ سیاهی می خورند
از درب پشتی صحنه را ترک کرده ای ؛
تا ما باخیال راحت پُز بدهیم و رجز بخوانیم
و تو همچنان امیرِ ما هستی !
۱۴۰۵/۳/۲۳🕊🌱