آدم هایی که <ظهورند> :)

بعضی آدم ها فقط در زندگی هایمان حضور ندارند ، انگار ظهور کرده اند

گنج هستند! گنج هایی که با ما زندگی میکنند

حضور دارند ، تسکین میدهند ، آرامشند

و (همانند همه ی آدم ها) همیشگی نیستند... :)

انقدر خوبند ، آنقدر به بودنشان ، به خوبیشان عادت میکنی...که هنگامی که پر میکشند بازهم کنارمان میمانند!

خودت میروی سر خاکشان ، دفن شدنشان را میبینی ، خاک روی قبرشان را پاک میکنی ، برایشان اشک میریزی اما باز هم هستند ، نمی روند...

باز هم یادشان آرامش است

خاطره شان تسکین است :)

این ادم ها ظهورند ، گنجند ، گنج هایی که همیشه (حتی در نبودشان) آرامشند

پ.ن : دلم یهو خواست اینو بنویسم :)

و خب...اینم اولین پست !!!!

:)))) ❤️