فهمیدن این سوال تنها نقطه مثبت این قطعی گسترده نت بود
اگر پست قبلیم رو خونده باشید،اونجا گفتم که من بیشتر از یک سال و نیمه که با یک پسر مراکشی در ارتباطم و با قطع شدن نت دیگه هیچ راه ارتباطی ای بین ما نیست
ما هر روز باهم حرف میزدیم،هر دقیقه از حال هم خبر داشتیم و این فاصله،اصلا احساس مارو تغییر نمیداد
ولی من همیشه از خودم میپرسیدم"آیا این واقعا عشقه؟ یا فقط یه وابستگی کوچیک؟"
تو این ۱۷ روز دوری ای که ما از هم دیگه داشتیم،جواب سوال رو پیدا کردم
صد در صد این عشقه،چون برای من دیگه خودم اهمیت نداشتم،فقط تو این مدت نگران این بودم که اون حالش خوبه؟ خوب غذا میخوره؟ نکنه دلش درد بکنه؟
حقیقت اینه که رابطه لانگ نشون دهنده عمق احساسات انسان ها هست،من تا حالا اونو ندیدم و حتی لمسش نکردم...ولی انقدر خوب میشناسمش که میتونم جونم رو سرش شرط بندی کنم
بچه ها،خوشحال میشم برام کامنت بذارید تا هممون یکم سرمون گرم شه و یجوری این روزای تلخای بگذرونیم 🖤
