من هیچ هدفی برای ثبت نام نداشتم. فقط به طور اتفاقی به این صفحه هدایت شدم. بالای صفحه نوشته بود: جایی برای نوشتن. و همین کافی بود. جایی برای نوشتن!! و یک علامت ویرگول؛ یعنی توقف
این هم مثل بقیه کار های من؛ که همه اشتباه بود . و من هیچ وقت به میل خودم هیچ کاری انجام ندادم.
اگر مظلوم نمایی را نوعی "لذت بردن" حساب نکنیم من همیشه اشتباهی بودهام. حتی همین جا که حالا برای نوشتن ثبت نام کردم. اما من به این نوشتن نیاز دارم. نوشتن چیزی قشنگ تر از تجربه کردن است. من ترجیح میدهم به جای تجربه کردن بنویسم. چون کلمات با نیروی خود رویا ها را میسازند . کلمات عوالم را میسازند. من ترجیح میدهم به جای روبرو شدن با واقعیت جهان همه چیز رابر اساس رویا بسازم و همه چیز را همانطور که دوست دارم اختراع کنم. ساختن دنیایی شیرین بر اساس دروغ و رویا خیلی زیباتر از روبرو شدن با جهانی تلخ است.