نوشتن باعث میشه به خودآگاهی برسیم وقتی در مورد خودمون مینویسم متوجه میشیم چقدر خودمون میشناسیم آیا با این شناخت میتونیم نقطه حضور ، خوب ترسیم کنیم یا بهتر بگم نقطه ای که میخواهیم باشیم چطور؟
نوشتن ذهن خالی میکنه و باعث میشه بتونیم برای احساسات بد اقدامی بکنیم اما چه اقدامی مناسب ماست؟
همه ما به اتفاقات و حوادثی که برامون پیش میاد واکنش نشون میدیم گاهی اوضاع خارج از کنترل ماست و احساسات خودمون رو نمیتونیم کنترل کنیم گاهی عکس العمل شدیدتری نسبت به اتفاقات داریم گاهی شوکه میشیم .
اما وقتی به اون اتفاقات فکر کنیم و بنویسیم ذهن ما برای دفعات بعد که اتفاقات مشابه بیفته آمادگی عکس العمل متناسب رو خواهد داشت.
وقتی نقطه ایده آل ذهنی خودمون تجسم کنیم و واضح و شفاف در موردش بنویسیم میتونیم تصویرسازی فوق العاده ای برای رسیدن به خواسته هامون انجام بدیم.
وقتی برنامه ریزی میکنیم و یادداشت میکنیم میتونیم عملکرد خودمون بررسی کنیم و با چک لیست نوشتن میتونیم کنترل کنیم چقدر در مسیر بودیم و چقدر از مسیر دور افتادیم و وقتی از مسیر دور افتادیم فکر کنیم بهش که چطوری به مسیر برگردیم؟
وقتی مینویسیم سوالات خوبی میتونیم از خودمون بپرسیم که بهمون انگیزه بده تا به مسیر رشد خودمون هرچقدر هم سخت ادامه بدیم .
وقتی مینویسیم با واقعیت ها روبرو میشیم با موانع با چالشها و اون موقع سعی میکنیم با تمرکز بیشتر براش راه حل پیدا کنیم.
اما اگر شکرگزاری بنویسیم؛ اون موقع تمرکزمون میاد روی داشته هامون اون موقع ذهن ما خودش غنی میبینه
نمیدونم دوست عزیزی که این مطلب میخونی چقدر برای نوشتن وقت میزاری آیا غیر از جزوات درسی و تکلیف درسی تا حالا برای خلوت کردن با خودت نوشتی؟!
