چهل سال از زمانی که داریوش مهرجویی با «اجارهنشینها» آینهی قدی رو جلویِ جامعهی ما گرفت میگذره. این فیلم فراتر از یک کمدیِ موقعیتِ ساده بود. اجارهنشینها یک جور تمثیلِ اجتماعیِ دقیق از طبقاتیه که زیرِ سقفِ یک ساختمانِ در حالِ ریزش، به جایِ رفاقت، مدام به جونِ هم میافتن.
