از راهبردهای توسعه و تحول،
که هدف ماهیتی آن امنیت و آسایش ملت است،
داشتن احزاب سیاسی و فرهنگی مستقل از دولت است.
احزاب و روحانیت (سیاست و فرهنگ)،
اگر بی نیاز از سیستم باشند،
قدرت نقد و انتقاد مستدل و مستندشان،
سیستم را بسمت رقابت و نقد،
و اصلاح مستمر میبرد،
ولی اگر وابسته باشند،
مجبور به مداحی و توجیه گری میشوند.
جامعه یکصدایی یا تک حزبی،
مثل بازار انحصاریست،
که هر محصولی را با هر قیمت و کیفیتی بخورد ملت میدهد،
و پاسخگوی هیچ کس هم نیست،
و از هیچ رقیبی هم احساس خطر نمیکند،
و مردم مجبور به خریدند،
(مثل صنعت خودرو سازی و ...).
و البته که با
شایسته سالاری،
و رویکرد سه گانه و مرکب:
تخصص محوری
تفکر استراتژیک
نگرش سیستمی
میسر است.
