ظاهرا که خدا پدر و مادر آسمانی آدم و حوا بوده،
و این دوتا هم پدر و مادر زمینی مردم شدن،
حالا هر انسانی فرزند یه پدر و مادریه،
و والدینش تلاش میکنن بخوبی وارد جامعه بشه،
و این فرزند هم برای زندگی کردن تو جامعه،
باید خدمتی کنه و مزدی بگیره،
و اگر خواست و شد ازدواج کنه و بچه دار بشه،
و این بچه هم همین راهو ادامه بده،
حالا نقش این آدما تو این چرخه چیه،
یه نگاه بدبینانه، اعتراضی، ناهنجار و انتحاریه،
و دردی رو دوا نمیکنه و بوی فنا میده،
و نگاه خوشبینانه اینه که،
چگونه وارد این میدون بشه،
و با حس خوشبختی و پیروزی بیاد بیرون،
تحقیقا یه چیزایی باعث خوشنودی و شادی میشن،
و با طبع و نگرش و عقل و گرایش آدما سازگارن،
همه خوبی، مهربونی، و مفید بودن رو دوست دارن،
و اگه اینا فرهنگ غالب جامعه بشن،
دنیا بهشت میشه،
خدا هم به هدفش میرسه،
و خوش بحالش میشه.
