خوبی امری زیبا و با عقل و فطرت سازگار،
و بدی زشت و ناسازگاره،
خدای خوبی در هستی جاری،
و هماهنگی با آن فلسفه زندگیه،
ولی گاهی شیادانی،
با استفاده از ناآگاهی،
و به کمک فریب و زور و زر،
خوبی را به بند کشیده اند،
و راه رهایی در آگاه سازی و رو کردن دست شیادان بوده،
و نقل است که ابراهیم حنیف این کار را کرده و الگوی آن شده.
