التیام

اگه خوبی ازم سر زده،

لطف به خودم بوده،

و جای شکر داره،

ولی بدی چی،

درسته که گذشته رفته،

ولی اثرشو رو خودم و بقیه گذاشته،

مگه خدا کمک کنه جبران بشه،

ولی خدا هر کاری لازم بوده کرده،

و بهترین ابزارو که عقله بهم داده،

کاش قبل از حرف زدن یا کاری کردن،

فکر و مشورت میکردم،

و مطمئن میشدم که معقول و درسته،

زیبایی خوبیو درک میکردم،

و یه لحظشو از دست نمیدادم،

و بدیو اصلا طرفش نمیرفتم،

باید سعی کنم اینجوری باشم،

دلا به بهم راه داره،

اگه خودمو التیام بدم،

بقیه هم حالشون بهتر میشه.