شهریار

‌

𓂃ִ͜.❀🌸 ִֶָ𓆩🫶🏻𓆪✨𓂃ʚଓ͜𓂃

‎‌‎‌‌‌‎‌‎‌‎‌‌‌‎‌‎───➺

شعر

📚کریان

"استادشهریار"

ای خدای علم ودانش کن مدد

تاقلم ریزد به دفتر بی عدد

نکته های نغز درشعری روان

یک حقیقت درادب سازد بیان

ازبزرگی می نویسم بر مدار

شعریار ،شعر ودانش شهریار

او شکوفا شد به تبریز،دیده باز

دربه روی شعر در خردی فراز

من ستون شعر فارسی خوانمش

خواندنی نه بلکه بی چون دانمش

شدبه قرن، چارده وپانزده قرین

پس پلی زد درکلاسیک ونوین

در کلاسیک قلم استاد بود

هم نوینش نفحه ای از باد بود

خانواده بهره داری از ادب

شهر تبریزش فزودی صد طرب

هم به ترکی گاه فارسی می سرود

بر روانش گویمی صدهادرود

درغزل باسعدیش شد هم طراز

مثل حافظ شعر می گفتی به راز

گوشه گیر ازیک طرف پر شور شور

ازهیاهوی زمانه دور دور

شعر ترکی رابزرگی خاص بود

قالبش لبریز از احساس بود

عشق ودلتنگی نمادش دربیان

هم زتنهایی قلمها زد عیان

درسخن گرم وصمیمی می نمود

عاشقی کردن بسی استاد بود

در"گل سرخش" به فارسی نکته ها

هم" همایونش" به ترکی قصه ها

قصه ی یک شاعر ترکی تبار

شد رقم در مثنوی بایک قرار

کشور ایران پر از بزم ادب

باقری بنوشت باشور وطرب

✍️فریدباقری کریانی

#مثنوی_ ٱزاد_ نوین

🎍ٱزادنوین:رویش

🍒مانیفست:هجاهای ناهمسان

شرح:

Mohammad Hossein Behjat Tabrizi (Ostād Shahriar)

محمدحسین بهجت تبریزی (استاد شهریار)، شاعر پرآوازهٔ ایرانی، در سال ۱۲۸۵ در تبریز متولد شد و در سال ۱۳۶۷ در همان شهر درگذشت. او که به «شهریار» تخلص می‌کرد، به خاطر سرودن اشعار غنایی، حماسی و اجتماعی به زبان‌های فارسی و ترکی آذربایجانی شهرت جهانی دارد.

 ‌  ‌

↷

- ‌‎‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌•●❥ ‎‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌❉᭄͜͡ ╰─────────‎‌‎‌‌‌‎‌‎───➺*