الان که عکس های یلدای دیگران رو میبینم که تک به تک استوری کردن و چه عکس های تجملاتی و خالی از صفا و صمیمیت و حس خوب، عکس های فقط برای دیده شدن گرفته شده ای مردم منو ببینید تو گروه خانوادگی که یکی از عمه ها میزبان بوده شونصد تا عکس از میز یلدایی که درست کرده فرستاده بعد اون یه فیلم از کل میز گرفته آهنگ هم گذاشته و برای بار هزارم فرستاده گروهی خانوادگی! عمه های دیگه و عمو ها ازش تشکر کردن که بهترین پذیرایی رو داشته! نمیدونن همه اونا که پشت سرشون چی میگن اینکه چند برابر داخل پلاستیک کردن و بردن! میدونم که عمه عاشق این تعریف های هست که داخل گروه ازش کردن کلا فامیلی عاشق خوردن هستن و جالب اینه میگن دورهمی مهمه و اصلا خوردن مهم نیست!
بنظرم که خنده دار ترین حرفو زدن! برای خانوادهی که هر کس پذیرایی بیشتری داره بیشتر تشکر میشه!
خوشهالم که به این بلوغ رسیدم که هیچی صفا وجود آدم ها نمیشه، امسال بر خلاف هر سال هیچ کسی آپلود نکردم داخل اینستاگرام منی که همیشه گوشی به دست بودم و هر چیزو استوری میکردم هر سال استرس چیدن سفره رو داشتم اما به یکباره به خودم گفتم بایست داری چکار میکنی؟ عمرت همین لحظه هاست که تو داری با استرس داشتن برای یک عکس خوب تلاش میکنی، و تمام.
تمام میشوی بدون آنکه زندگی کرده باشی بخندی و اونطوری که راحتی زندگی کنی نه برای عکس نه برای استوری نه برای پست.
آدم از یک جایی به بعد میبره،
بنظرم بهتره بعضی دورهمی ها نباشه ادم خونه خودش باشه تا بره به دورهمی که همش شواف و کلاس گذاشتن برای همدیگر هست
