پارت چهارم / قسمت پایانی
.... حل شوم در هياهوي آرامش و شادیت كه مادامی که تو لبخند بزنی تقدير، فاتحم نخواهد بود،
من هيچ تصوري از جهان ما قبل تو ندارم تنها مي دانم زمين تعريف سر به زير ترين اجسام زير پاي توست و آسمان هر آن چيزي است كه لاي موهايت سياه نيست،
جبر، احتمال حضور تو چشم به چشم خورشيد است و جغرافيا مي تواند حياط خانه كودكي ات باشد كه با یک حوض ساده و یک توپ کوچک برای گل کاشتنت، به انضمام لیخندت آرام ترين اقيانوس دنیا باشد،
روزگار اما، جبر جغرافيايي است كه ناي دل كندن از بيشه ي عميق روحت را ندارد .... حال تو بگو ...
این زمین با تمام موجودیتش، اگر حال جهان تو بر مدار نباشد، چگونه سقوط نکند؟
چگونه بين کهکشان زنده بماند كه بي تو با سقوط از يك مدار از كار افتاده هم، بي مهابا ميميرد، كه چون تو در اوج آرامش و شادیت نباشي حتما زمين را با خود برده اي و تمام جهان به نيستي بر مي خورد.
حتی اگر این افتادن به ارتفاع چشم هایت باشد ....
پایــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــان
#چشمهات #آرامش #آسمان #جبر_زمان
