تقریبا ۲۴ساعت از اولین پست خودم در ویرگول میگذرد و زمانی که لایک و کامنت هم وطنانم را زیر آن پست دیدم گویی پرنده امید در دلم قدرت بیشتری برای پرواز بر فراز سرزمین آرزو هایم بدست آورد
قطعا همه ما بخصوص در این روز ها بسیار کلمه اتحاد و همدلی را شنیده ایم اما ممکن است معنایش برایمان تیره و تار بوده و یا حتی باشد
باید بگویم اتحاد مانند آبیست که بعد از مدت ها تشنگی کشیدن به دست تشنه میرسد و توانایی سیراب کردن او را دارد!
مانند غذایی است که مردم جنگ زده و بی چاره بدست میاورند بعد از پیروزی بر دشمن!
اتحاد پایه های قصر آزادی را بنا میکند
اتحاد مردم را در کنار یکدیگر نگه داشته و ارتشی شکست ناپذیر از آنها میسازد!
اینکه بدانید دیگران هم در این غم بزرگ با شما همراه هستند در عین حال که باعث دلگرمی شما میشود بسیار غم انگیز است..
قلبم درد میگیرد زمانی که در این شرایط با خواهران و برادرم اینگونه ارتباط برقرار میکنم..بسیار دل خراش است اما همه مامیدانیم که اتفاقاتی در جهان از کنترل ما خارج هستند!
تنها اقدام ما دربرابر چنین حوادثی به باور من میتواند همدلی باشد!میتواند حمایت حتی شده با کلام باشد!
دانستن اینکه حامی دارید٬شاید حتی این حامی توان حمایت کافی از شمارا هم نداشته باشد اما همین آگاهی میتواند باعث گرم شدن وجودتان شود..
علاقه ای به طولانی شدن این متن ندارم چراکه به شخصه مانند خانواده ۸۰-۹۰ میلیون نفری خود حال خوشی برای نوشتن ندارم..
تنها میخواستم به نحوی باور ها و نظرات خود را در این باره بیان کنم و یک بار دیگر یاد آور شوم که جز خودمان و همدیگر دیگر چیزی برای ما باقی نمانده!
پس مهم است که در کنار یکدیگر هم دل و هم صدا باشیم حتی اگر باور های متفاوتی داریم!
..
