این روزها غالبا از ضرورت نوشتن میگویند. بعید بدانم ضرورت نوشتن در محیطی مجازی، برای آنکه «باشیم» به واقعیت مربوط شود. ما واقعا چه کسانی هستیم؟ جهان ما بر مبنای چه میچرخد که چنین نوشتنی در آن به ضرورت مبدل میشود؟
قطع به یقین عمل کردن به آنچیزی که میدانم درست است، بسیار مهمتر از دانستن چیزهایی است که نمیدانم. چه سود اگر هم وزن هزاران دقیقه، مطلب نوشته شود و خوانده شود امّا هیچ گامی به سوی نیکویی برداشته نشود. چه سود اگر من عالمی باشم امّا سادهترین مراتب اخلاق را رعایت نکنم؟ چه سود؟
انگار داستان من، برای روایت شدن نیست. شاید اصلا هرگز روایت نشوم. چه اهمیتی دارد؟ واقعا چه اهمیتی دارد؟
