اگر خشم و غم است ...

این روزگار ،

درس هایی دارد .

برخی آنها را آموختند .

و با هر غم گریستند ،

به وقت یاری دادند ،

در وقت دفاع جنگیدند ،

به وقت شکست بی امید شدند .

ما هم از آنها آموختیم ،

اگر اشک میریزم ، ضعیف نیستیم ، غمگینیم .

اگر فریادی در وجود داریم ، دشمن نیستیم ، خشمگینیم و

اگر خشمگینیم ظالم نیستیم ، غم دیدیم .

نه تنها ما ،

هرکه آموخت ، تنها زندگی نکرد .

انسان بود .

اگر با صدای هق هق دیگران همدردی ،

اگر بدون جامه سیاه تنت عزاداری ،

اگر ....

این همان انسانیتی است که مدت های در چهار چوب های خاک گرفته فکر ها مانده ،

کسی زندانیش نکرده ، اما هنوز هم آزادانه ورای

همه اندیشه ها قدم بر نمی‌دارد .

همه از وجودش خبر دارند اما کمتر کسی با او آشنایی دارد .

اکنون هم آموختیم ،

اگر غمی است ،

خشمی است ،

از سر دشمنی نیست ،

اگر هم باشد آغاز کننده آن ما نبودیم .