سلام به همه، مخصوصا آبانیا و به ویژه اون آبانیهایی که تولدشون شونزدهمه، اونایی که اول اسمشون M داره، اونایی که کتابخونه رفتن باهاشون یه صفای دیگه ای داره، اونایی که باحالن و خفن...
اینو برا تویی مینویسم که ۳ ساله دوستیمی و الانم چند ماهه رفیق جینگم شدی
اولین باری که که دیدمت ۳ سال پیش بود و یه روزِ بسیار مشقت بار رو طی کرده بودیم. کلی بشین پاشو رفته بودیم، راه رفته بودیم، دویده بودیم، خسته بودیم.. تهشم واسه شام یه مرغ نیم پخته گذاشتن جلومونکه خیلیا نخوردن و اونایی هم که خوردن حالشون بد شده بود(البته بعدا فهمیدم اولین بار نبوده که میدیمت..)
شب خیلی خسته و کوفته پهن زمین شدیم، ولی با همه ی این خستگیا کل شب رو باهم حرف زدیم و تا صبح نخوابیدیم. یادم نمیاد راجب چی حرف زدیم اما هرچی که بود، خیلی حس خوبی داشت.
اونموقع فک میکردی یه روزی باهم صمیمی شیم؟
صمیمی شدن با یه نفر، برای من درونگرا اتفاق خاصیه! و تو هم یه آدمِ خاصی برام!
خیلی وقتا یه حالت خاصی از تلپاتی رو با تو تجربه میکنم، انگاری که یه سیم اتصال ذهنامون رو به هم وصل کرده باشه و در آن واحد به یه چیز فکر میکنیم.
بحث فلسفی و عمیق باهات خیلی کیف میده. شنیدن صدات هم حتی برام حاوی حس آرامشه. دلم دوباره یه شب تا صبح میخواد مثل شب رزمایش... هنوزم حس خوبش هست.
وسط شلوغی ها و آشفتگی های زندگیت، یادت باشه یه نفر هست که خیلی دوستت داره و حاضره هرکاری از دستش بر میاد برات انجام بده. کافیه یه دونه بشکن بزنی فقط🤌
خلاصه که مشتی هستی و پر طرفدار:)
