سکوت شکسته شده..

تا کی سکوت کنم؟
آنقدر سکوت کردم که صدایم خفه شده است
دیگر حرف زدن را دوست ندارم کل زندگی ام شده است نوشتن و نوشتن و نوشتن...تا کی بنویسم ؟
تنها امیدم کسانی هستند که دلونشته های کوچکم را میخوانند انها به من حس شنیده شدن میدند
ولی اگر خواسته ی من شنیده شدن نباشد چی ؟
من چیزی بیشتر از این را میخواهم
من دلتنگم..دلتنگ همه چیز..دلتنگ خودم...دلتنگ تو..دلتنگ ما
هیچکس تو نشد ؛ هیچکس تو نمی شود ، هیچکس تو نخواهد شد.

حتی فکر کردن بهش هم حسی زیبا میده حسی که روحم را به وجد میاره میدونی دارم درباره چی حرف میزنم ؟
دارم درباره روزایی که با تو حرف میزدم فکر میکنم..حتی شاید بیشتر از فکر کردن
تجسم میکنم .. رویاپردازی میکنم .. پایان تلخمون رو شیرین میکنم
اطرافیان میگن که تو رفتی .. تو رفتی و هرگز برنمیگردی
نه نه نه نه من باور نکردم
من باور نمیکنم
درسته که خودم اومدم تن بی روحت رو دیدم سرده سرد بودی رنگ و روت رفته بود اما ؛
این که نشد دلیل تو هنوزم کنارمی درسته؟ تو هنوز پیشمی تو قول دادی که تنهام نمیزاری
تو بدقول نبودی و نیستی و نمیشی همیشه میگفتی که من عزیز کرده قلب توام انسان که عزیز کرده اش رو تنها نمیزاره
منم میدونم رفتی سفر به زودی هم فاصلمون رو کمتر از این میکنم هرروز به خوابگاه ابدی جسمت میرم اونجا هم باهات صحبت میکنم ولی خب الانم صدام رو میشنی بجز تو ادمای های دیگه هم میشنون
سرزنشت نمیکنما ولی خیلی تنها ام چرا الان رفتی اخه ؟
چرا باید فقط یه عکس ازت مونده باشه؟

لبتان پرخنده و دلهایتان آکنده از مهر.
بدرود/خدا یار و نگهدار شما.