
ای انسان، بدان که خداوند تو را آفرید و قدرت تفکر و تعقل به تو داد و استعدادهای زیادی را به تو هدیه کرد که شاید هنوز انها را نیافته ای یا یافتهای، اما قدرشان را نمیدانی. پس خدا را به خاطر آنها شکر کن.
خداوند کوهها و دشتهایی را آفرید که انسان از آنها لذت ببرد و همیشه به یاد او باشد و به قدرت و بزرگی او پی ببرد و در هالهای که از آرامش اوست قرار گیرد. امروزه انسانها بهدنبال آرامشی هستند؛ برای مثال وقتی احساس عصبانیت درون آنها اوج گرفته، دنبال آرامشی میگردند که یکی از چیزهایی که فکر میکنند به آنها آرامش میدهد، موسیقی است؛ در حالی که فکر نمیکنند این موسیقی است که به آنها صدمه میزند و افکار آنها را مخرب میکند، در حالی که این آرامش نیست. آرامش فقط بهسوی اوست که قرآن را در شب قدر نازل کرد تا ما انسانها کتاب قرآن کریم را برداریم و قرائت نماییم و وجودمان را از آرامش او پر کنیم. خداوند صدای قطرات باران را همانند موزیک آرامبخشی آفرید یا آواز بلبلی را که دلینگدلینگ میکند تا تو ای انسان لذت ببری. پس هرگاه احساس میکنی آرامش نداری، نماز بخوان تا امواج منفی از سجدهای که میکنی بهسمت زمین فرو رود. قرآن بخوان تا احساس خوشایند و خوبی کنی. اینهاست که باعث آرامش تو میشوند. پس بنگر که خداوند چه راهکارهای مفیدی را برای تو خلق کرد که آرام یابی. چقدر خداوند مهربان است که خوشبختی ما را در راستای رضای خود قرار داده و چیزهایی که به ما آسیب میرسانند را در راستای نارضایتیاش قرار داده است. پس در این دنیا اگر خوشبختی میخواهی، آرامش میخواهی، با او همراه باش وقدمهایت را بهسوی او بردار.