در دنيای كنونی، عدم قطعيت محيطی، پدیدهای اجتنابناپذیر و پيچيده برای کسبوکارها اسـت. پيچيدگی و عدم قابليت پیشبینی، منشـأ تغييـرات ناگهانی در محيط كنونی هستند. سازمانهايی كه زنده ماندهاند، آنهايی بودند كه محيط متلاطم را بهخوبی مديريت كرده و به آن پاسخ دادهاند. تلاطم محيطی، به عدم اطمينان ناشی از تغييرات پیشبینی نشده در محيط بيرونـی يک سازمان اشاره دارد. تلاطم محيطی میتواند برای شرکتها بسته به نحوه واكنش آنها، به نتايج مثبت و منفی منجر شـود؛ از يـک سـو، میتواند وضعيت موجود را به طور چشمگيری به هم بزند، شرکتها را مجبور به ترک منطقه امن خود و رقابت بـا توانمندیها و پيشنهادهای جديد كند و ازسویدیگر، تلاطم محيطی فرصتهايی برای توسعه پيشنهادهای نوين، پذيرش فناوریهای جديد، ارتباط با مشتريان و بازارهای جديد، ترويج رشد، توسعه مدلهای جديد کسبوکار و ايجاد مزايـای رقـابتی جديـد، فراهم میکند. محیطهای آشفتهتر بـرای سازمانها، بـه معنـای عـدم قابليـت پیشبینی و همچنين عدم اطمينان بيشتر در مورد آينده و حتی برنامهریزی دشوارتر اسـت و درعینحال، فرصتهای بزرگتر و مهمتر از همه، مسئوليت بيشتر برای تأثيرگذاری بر محيط و شکلدهی آينده را در بردارد. برای بقای موفقیتآمیز، سازمانها بايد استراتژیهای تجاری و توانايی خود بـرای اجـرای ايـن استراتژیها را منطبق با شرايط محيطی متعادل سازند.
استراتژیهایی که به سازمانها در شرایط متلاطم محیطی میتواند کمک کند عبارتاند از: ۱. استراتژیهای ریسکپذیری ۲. مدیریت دانش و یادگیری سازمانی ۳. آیندهنگری ۴. شبکهسازی ۵. توانمندسازی سرمایه انسانی ۶. تابآوری ۷. چابکی ۸. استراتژی فناورانه
سازمانها با انعطافپذیری؛ سازگاری؛ پرورش فرهنگ چـابكی؛ تصمیمگیری و عمل سريع؛ تابآوری و پايداری سازمانی، استراتژی تابآوری و چابكی را اتخاذ کردهاند كه همچنين بـه ايجـاد سـاختار مسطح سازمانی؛ تمركززدايی؛ ساختارزدايی، تجديد ساختار و شکلدهی به ساختارهای نوين در محيط متلاطم میپردازند.
چابكی يا بهعبارتدیگر، توانايی پاسخگويی و سازگاری سريع و مؤثر با تغييرات پیشبینی نشده در محـيط کسبوکار، يک مزيت رقابتی كليدی در بازار اسـت. چـابكی سـازمانی بـا ايجـاد يـک سـاختار تجـاری انعطافپذیر، تصمیمگیری سريع را امکانپذیر ساخته است و برای انطباق با شرايط متغير بازار، استفاده از فرصتها و بهحداقلرساندن ریسکها ضروری است. سازمانهايی كه در ظاهر قادرند مدلسازمانی خود را با تلاطم فزاینده محيطی كه در آن فعاليت میکنند، به طور دائم تطابق دهند نسبت به رقبای خود، به ميزان چشمگيری عملكرد بهبودیافتهتری دارند.
در محيط متلاطم كنونی، استفاده از تكنولوژی برای افزايش چـابكی و پاسـخگـويی سـازمان؛ تسـهيل ارتباطـات و همكاری؛ جمعآوری و تحليل دادهها و تصمیمگیری آگاهانه سريع و همچنين تجديد و انطباق فناوریهای سـازمان بـا محيط بيرونی يا به عبارتی، اتخاذ استراتژی سازمانی فناورانه، اهميت چشمگيری دارد. فناوری بهعنوان يک مزيت رقابتی در نظر گرفته میشود و امكان تعامل بهتر بين افراد را با سرعت و كارايی بيشتر فراهم میکند. اين به سهم خود میتواند روابطی را ايجاد كند تا يک شبکه پشتيبانی بين سازمانها شكل گيرد.
