_دردُدَرک.

درد کشیدن تو هر نسلی فرق می‌کنه

تو هر سنی فرق می‌کنه

تو هر خانواده ایی فرق می‌کنه

تو هر کشوری فرق می‌کنه.

دردای منم با دردای شما فرق می‌کنه.

دردِ یکی فقره درد یکی دعوای پدرومادرشِ درد یکی تحقیر شدنشه در یکی مرگ عزیزانشه درد یکی مریضیه درد یکی توقع های بیجای بقیه ست و ...

این دردها انتها نداره.

درد ها تمومی‌ندارن.

درد ها باعث ضعفت می‌شن

درد ها آدمو خورد می‌کنن شیشه های قلبت رو میشکنن

ولی درست زمانی که کاملا تو باطلاقِ یأس فرو رفتی و منتظری به ته اقیانوسِ بدبختی و درد و رنج برسی...اوجِ شکوفاییت می‌شه و اون زخم ها شروع به سبز شدن می‌کنه

اما کسی دردهای تورو یادش نیست

اون موقع تو گوشت پر میشه از (مگه چیکار کردی؟) ها و اون موقعست که به خودت میای و می‌بینی نه تنها بقیه کنارتو خالی کردن

بلکه تو خودت از آدما فاصله گرفتی

با اینکه همه یه دردی دارن ولی انگار این دلسوزی برای بقیه فقط برای آدمای شیشه ایی¹ و تنها و آسیب پذیره.

برای خودت بجنگ، برای دردات، برای خوشحالی هات...

____________☆•°

¹:اشاره به پادکستِ "توچی" آقای علیرضا آریانفر (https://eitaa.com/podcastss/742) لینک پادکست تو اپ ایتا