شورای اسلامی شهر، بر اساس قانون اساسی و قوانین موضوعه، یکی از اصلیترین نهادهای تصمیمگیری در اداره امور محلی است؛ نهادی که باید صدای مردم باشد، ناظر بر عملکرد شهرداری عمل کند و مسیر توسعه شهر را آگاهانه و عادلانه هدایت نماید.
اما تجربه سالهای گذشته نشان داده است که فاصلهای میان «قانون» و «زندگی واقعی شهر» ایجاد شده؛ فاصله میان مردم و شورای شهر ایجاد شده، جایگاه شورا از بین رفته تا آنجا که برای پاسخگو کردن شهرداری هم ناتوان به نظر می رسد
قوانینی که کمتر برای مردم توضیح داده شدهاند و وظایفی که گاه بهدرستی اجرا نشدهاند.
وظایف قانونی شورای شهر را به زبان ساده و در کنار شما عزیزان مرور کنیم
نشان دهیم هر وظیفه چگونه میتواند بر کیفیت زندگی شهروندان اثر بگذارد
و مهمتر از همه، این وظایف را به مسائل واقعی شهر قم و محلههای آن گره بزنیم
این نوشتهها وعده انتخاباتی نیستند؛
روایت مسئولیتی هستند که شورا بر عهده دارد و باید نسبت به آن پاسخگو باشد.
قم، شهری با هویت دینی، جمعیتی جوان و محلههایی متنوع است.
مدیریت آن نیازمند قانونفهمی، شفافیت و نگاه محلهمحور است.
قانون، به زندگی واقعی شهر نزدیک میشود.
عضو شورای شهر، پیش از هر چیز باید خود را امانتدار رأی مردم بداند، نه صاحب قدرت.
باید بداند تصمیمهای او مستقیماً با حقالناس گره خورده است.
شورا نیازمند کسی است که خدمت را عبادت بداند، نه امتیاز.
عضو شورا باید صبور باشد، اهل شنیدن باشد و از هیاهو فاصله بگیرد.
باید در برابر فشارها بایستد و معیارش قانون و اخلاق باشد.
شورای شهر جای معامله نیست؛ جای مسئولیت است.
من در مسیر فعالیتهای خود، همواره تلاش کردهام تصمیم را بر اساس تکلیف بگیرم، نه مصلحت شخصی.
باور دارم قم، شهری است که مدیریت آن نیازمند تعهد اخلاقی و دینی است.
نگاه من به شورا، نگاه خدمت بیمنت است.
پایبندی به قانون، احترام به مردم و پرهیز از شعار، اصولی است که به آن باور دارم.
قم با همین نگاه ساخته میشود؛ آرام، دقیق و مسئولانه.
عضو شورای شهر باید درد زندگی مردم را بفهمد، نه فقط آمار و گزارش را.
باید بداند تصمیمهای شورا روی کرایه خانه، حملونقل، عوارض و هزینههای روزمره اثر دارد.
شورا اگر از معیشت مردم دور شود، کارکردش را از دست میدهد.
عضو شورا باید ساده حرف بزند، ساده زندگی مردم را بفهمد و پیچیده تصمیم نگیرد.
باید بداند فشار اقتصادی یعنی چه و بیعدالتی در توزیع خدمات یعنی چه.
من باور دارم توسعه شهر زمانی درست است که سهم محلههای ضعیفتر دیده شود.
نگاه من به شورا، نگاه حمایت از طبقهای است که کمتر شنیده میشود.
تصمیم شهری باید به نفع زندگی مردم باشد، نه فقط پروژهها.
عدالت شهری برای من یک شعار نیست؛
معیار تصمیمگیری است.
شورای شهر یکی از ارکان تحقق حکمرانی محلی است.
عضو شورا باید بتواند قانون را به سیاست عمومی قابل اجرا تبدیل کند.
بدون تحلیل، شورا صرفاً مصرفکننده تصمیمها میشود.
عضو شورا باید توسعه را محلهمحور، پایدار و عادلانه ببیند.
باید بداند بودجه ابزار است، نه هدف.
و پروژه بدون ارزیابی، هزینه پنهان تولید میکند.
من شورا را بستری برای تصمیمسازی عقلانی میدانم.
نگاهم به قم، نگاهی بلندمدت و مبتنی بر ظرفیتهای انسانی و اجتماعی است.
پیوند قانون، داده و تجربه شهری برای من اصل است.
قم میتواند الگوی مدیریت محلی متوازن باشد؛ اگر شورا در جای درست بایستد.
عضو شورای شهر باید آدم این شهر باشد؛
شهر را بشناسد، مردمش را بفهمد و با آنها حرف بزند.
شورا اگر از مردم جدا شود، بیاثر میشود.
عضو شورا باید صادق باشد؛
هم در وعده، هم در تصمیم.
باید بداند همه مشکلات حل نمیشود، اما میشود درست عمل کرد.
من آمدهام قانون را بفهمم، شهر را بشناسم و مسئولیت بپذیرم.
نه وعده عجیب میدهم، نه شعار بزرگ.
باور دارم کار درست، آرام و پیوسته نتیجه میدهد.
قم شهر ماست؛
و شهر، با مسئولیت ساخته میشود.
متعهد باشد، قانوندان باشد، مردمفهم باشد و پاسخگو بماند.
من تلاش کردهام این مسیر را انتخاب کنم.
«شورای شهر جای قدرتطلبی نیست؛ جای امانتداری است.
عضو شورا باید بداند هر رأی، حقالناس است و هر تصمیم، مسئولیت.
من با باور به خدمت، قانونمحوری و اخلاق آمدهام تا قم را آرام، دقیق و مسئولانه اداره کنیم.
شورا یعنی امانت، نه امتیاز
خدمت، تکلیف است نه شعار
قم با اخلاق و مسئولیت اداره میشود
«شورا وقتی معنا دارد که زندگی مردم را بهتر کند.
تصمیمهای شورا روی کرایه، حملونقل و هزینههای روزمره اثر دارد.
من آمدهام طرف مردم بایستم، عدالت شهری را جدی بگیرم و قم را از محلهها بسازم.»
شهر از محلهها ساخته میشود
عدالت شهری حق مردم است
تصمیم شورا باید به نفع زندگی مردم باشد
«شورا جای تصمیم دقیق است، نه شعار.
عضو شورا باید قانون را بشناسد، بودجه را بفهمد و نظارت مؤثر داشته باشد.
نگاه من حرفهای، شفاف و مبتنی بر پاسخگویی است؛ برای قمِ کارآمد.»
قانونمحوری، پایه مدیریت شهری
نظارت مؤثر، نه تذکر نمایشی
شفافیت، شرط اعتماد عمومی
«شورای شهر رکن حکمرانی محلی است.
تصمیم بدون تحلیل، توسعه بدون عدالت و بودجه بدون ارزیابی، شهر را فرسوده میکند.
من به شورا بهعنوان نهاد سیاستگذاری عقلانی نگاه میکنم؛ برای آینده قم.»
توسعه بدون تحلیل، هزینه پنهان دارد
شورا محل سیاستگذاری محلی است
بودجه ابزار است، نه هدف
«من وعده عجیب نمیدهم؛ مسئولیت میپذیرم.
قانون را میشناسم، شهر را دوست دارم و به مردم پاسخگو میمانم.
قم با تصمیمهای درست ساخته میشود.»
وعده نمیدهم؛ مسئولیت میپذیرم
شهر با تصمیم درست ساخته میشود
