کارل ساگن سال ۱۹۹۴ ، اخترشناس اوکراینی که در ناسا فعالیت داشت نویسنده این کتاب است .
کتابی بر گرفته از یک عکس که توسط فضاپیمای ویجرر۱ در سال ۱۹۹۰ گرفته شد .
درست در زمانی که این فضاپیما ماموریت خود را در منظومه شمسی به پایان رسانده بود و در حال خروج از آن بود ، دانشمندان تصمیم گرفتند که دوربین آن را برگردانند و از کره زمین عکس بگیرند .
که نتیجه آن تصمیم، این عکس است :
بله!! تنها یک نقطه آبی کم رنگ در یکی از پرتوهای نور خورشید . همین .
تصمیم داشتم تحلیل خودم را بنویسم اما آن قدر متن کتاب گویا و کامل است که فقط از متن کتاب می گذارم تا شما هم شاید مثل من و کسانی که آن را خوانده اند، متاثر از این دنیا شوید.
و در ادامه میخوانیم میلیارد ها سال بعد که این کره زمین سوخت و یا نابود شد و بعد از آن شاید میلیون ها سال بعد حیات دیگری شکل گیرد که شاید مثل ما باشند یا نباشند و آن ها حتی از وجود کره زمین و اتفاقات آن کاملا بی خبر خواهند بود و حتی تصویری از آن نخواهند داشت .
و همچنین در فصل های بعدی از چگونگی به وجود آمدن علم نجوم و نظریه های اولیه گفته شده است ، زمانی که انسان خود را موجودی خاص میدانست و تمام جهان را برده خویش می دانست .از ماه و ستاره و خورشید تا انسان ها
و در جایی اشاره میکند که زمانی خورشید را در مرکز جهان می دیدند که برای عالمان دینی این نظریه بسیار ناخوشایند بوده است .واولین دشمنی آزادی بیان از همان جا شروع شد .
قصدم از معرفی این کتاب ، یادآوری جهان کوچک ما بود که به خاطر چند صباح عمر بیشتر و یا قدرت بیشتر در جایی که جز یک "گرد معلق در هوا " نیستیم ، حاضریم به جهان بزرگ درون خود خیانت کنیم .
جهان درون ما بسیار بزرگ است ، ما همه از عالم نور هستیم که در این دنیای تاریک تنها مانده ایم .
آن نور کوچک مثل خانه ایست که تنها در دل کوه، پناهی برای بی پناهان شده است و در آن فقط با یک چراغ کوچک در کنار هم زنده مانده اند ،حالا برای آنکه کمی بیشتر بخوریم و یا کمی جای بیشتر داشته باشیم برای زیستن ، شروع به کشتن هم کرده ایم . توطئه، ظلم و ستیز
در پایان
اصلا تمام آن خانه برای تو
تنها چگونه ادامه خواهی داد ؟!
