قدر مطلق

تو همانی که دل ما برهانی به طنابی

بکشانی به خدایی که کند عشق جهانی

نه بمانی، نه بخوانی، تو که بی مهر وفایی

چه شود نیک بدانی ، که عزیز دل و جانی

ندهم گوش به عادت، بخورم من به رضایت

سببی را که به مرگم بدهد تا تو بمانی

که تو هم جان و جهانی و یکی سرو نهانی

نظری کن! به فدایت همه ایمان زبانی

نبرم ره به درایت که تویی اوج و نهایت

سحری شد که نگاهت شده جانی و توانی

سنواتی شده جانم که تویی روح و روانم

نخرم من به خطایی همه عمری و جوانی

به دلم مانده ببینم رخ چون ماه و نگینت

ننشانی به عزایم دل و جانی،به نگاهی

شاعر: زینب انیسی

ننشانی به عزایم دل و جانی،به نگاهی