عشق و ایمان هردو مفاهیمی شهودی هستند .
هیچ وقت نمیبینید شخصی بگوید :
آن دختر زیباست
اخلاقش خشن است
پس من عاشق او هستم
استدلالی موجود نیست بلکه ناگهان به خود می اید و میبیند اتفاقی برایش افتاده که هرکاری را برای شخصی انجام میدهد و آن را خفت نمیداند در آن لحظه میفهمد عاشق شده.
عارفان بزرگ هم در ارتباط ایمان میگویند بالاترین درجه ایمان شهود قلب است .
چه عجیب موجودیست این دل ؛ حال هردو این ها در دلاند ، عشق یا ایمان ؟!
ایمان سر رشته از منی است که به یک حقیقتی نائل شده است
و عشق جاری از وجودیست که معشوق غیر از آن چیزی را نمیبیند.
ایمان تکبر میطلبد لیکن فرعون ، فرعون است فقط مصرش تفاوت میکند
اما ، اما عشق نیستی میطلبد لیکن عاشق ،عاشق است فقط معشوقش تفاوت میکند
حال بهتر است متکبر باشیم یا عاشق
