
در ایران مثلی هست که میگه مهم اینه که تو رو کی می شناسه
اگر ریس جمهور تورا بشناسد وزیر میشی
اگر وزیر تورا بشناسد معاون وزیر می شوی
و اگر معاون وزیر تورا بشناسد مدیر هلدینگ زیر مجموعه
و اگر مدیر هلدینگ تورا بشناسد مدیر عامل می شوی.
بنابراین شانس اینکه تحصیلکرده مدیریت باشی و تجربه هم داشته باشی ولی فردی از بالا تورا نشناسد که دستت را بگیرد و به جایگاه هیات مدیره برسد زیر صفر است .
این را می شود از ۲۰هزار دکترای مدیریت دانشگاهی ایران دید که ۹۹ درصد شون کارمند ساده در ادارات هستند چون علیرغم تجربه، شانسی نداشته اند پست های مدیریت را تجربه کنند و این در حالی است که بکارگیری این افراد با توجه به دانش مدیریت شان و تجربه شان حداقل بهره وری شرکت های ایران را ۳۰۰ درصد افزایش می دهد
هیچوقت یادم نمیره که ریس جمهور می گفت من در بدر دنبال آدم متخصص هستم در حالی که همان موقع توی جامعه نیروی متخصص له له می زد که گوشه چشمی کسی بهشون داشته باشد .و جالب تر آنکه من متخصص های زیادی می دیدم علاقه به خدمت داشتند و می گفتند کجا بریم ثبت نام کنیم؟ ،ایا سایتی هست برای ثبت نام ؟
صندلی های که هیچگاه از مسیولین جدا نمی شود در ایران ابتدا مسیول می شوی بعد از اینکه سالها از این پست به اون پست رفتی و دیگه پیر شدی و بازنشسته شدی ولی جای نگرانی نیست چون همچنان این فرد می تواند ۲۰سال آخر عمرش را در هیات مدیره شرکت های بورسی طی کند .
میگن انسان هر آنچه آرزو کند میتونه بهش برسه
ولی در ایران مطمنا این آرزوی هیات مدیره شدن جزو آرزوهایی است که هرگز نباید بکنی چون مسیری ندارد که بگی از این راه میرم ، از اون راه میرم میشم هیات مدیره
رزومه اغلب مدیران ایرانی اینگونه است هیات مدیره خودرو .دارو ،فولاد ، سیمان ،
مثل یک مربی می ماند که بگوید من مربی استقلال بودم مربی ذوب آهن هم بودم
ولی رزومه کیفی نیست که بگوید من مثلا مربی استقلال بودم دو جام آوردم و قهرمان کردم و..
یا بگه مدیر عامل ایران خودرو بودم تولید خودرو را از این تعداد به این تعداد رساندم .توانسته ام درآمد شرکت از پنج هزار میلیارد به بیست هزار میلیارد برسونم
اصلا مگر مدیر عامل باید رزومه کیفیت هم داشته باشد ؟
معیارهایی که برای ارزشگذاری مدیران عامل در کشورهای پیشرفته جهان وجود دارد به شرح زیر است :
1- میزان تغییرات قیمت سهام در زمان مدیریت
2- میزان سود در زمان مدیریت
3- میزان تغییرات فروش در زمان مدیریت
4- میزان سود و فروش و قیمت سهام نسبت به کل صنعت
در کشورهای پیشرفته جهان پایگاه های داده ای وجود دارند که در هر صنعت افرادی که بر اساس شاخص هایی مانند تحصیلات مدیریت ،تجربه ,میزان تغییرات و سود و افزایش فروش و افزایش قیمت سهام افراد شایسته جهت هیات مدیره و مدیریت هست
یعنی حتی اگر ریس جمهور هم بخواهد از یک صنعت چند مدیر باتجربه بگذارد کافی است از آن پایگاه داده( که نیروهای شایسته گردآوری و روزانه بروز می شوند) انتخاب کند .ولی در ایران انتخاب مدیریت براساس معرفی دهان به دهان است .