درحاشیه جهان

نه در خطّه‌ی وجود، من تابلویی دارم
نه در سپهرِ هستی، بُرگی از دل‌سوز دارم

ز عمقِ نهانخانه‌ی جان، شعله‌ای بی‌فروغ
که ز هیچ کس نگشود، نه به قلم نه به سرود دارم

نه سرّ خویش بجویم، نه آینه می‌طلبم
که در بندِ غبارم، نه خود را نه آنکس دارم

ز پرده‌ی حیرتم، نه نگاهی، نه جوابی
که در هوسِ شبان، نه خوابِ شیرین دارم

ز پنهان‌خانه‌ی دل، نه پژواکی نه نغمه
که در خلوتِ خاموش، نه صدایی نه آزار دارم

به قلم: لیلی مصطفی زاده