آیا قضات مبرا از اشتباه اند؟

فیلم های غم انگیزه در اکثر موارد توانایی و ملزومات لازم برای جاری کردن اشک از چشم را دارند. مخصوصا اگر بر پایه ی ظلم باشند و کسی مورد ظلم قرار بگیرد.

مثلا برای فیلم زیر درخت گردو من می‌توانم ساعت ها بی وقفه اشک بریزم و حتی پایان فیلم و تیتراژ هم نمی‌تواند پایان اشک های من باشد. یا فیلم شیار۱۴۳. و بسیاری دیگر.

مینی سریال <<وقتی آنها ما را می‌بینند>> طور دیگری غمگین ات می‌کند. شدت ظلمی که به چند نوجوان سیاه پوست وارد می‌شود و ناعدالتی مطلق و بی دفاع بودن این افراد در ساز و کار اجتماعی و غریبه بودن در وطن خود و سرانجام سرنوشتی که تحمیلشان می‌شود و گریزی از آن نیست.

غمش اشکت را روانه نمی‌کند، خشمت را فعال می‌کند. اولین بار با دیدن این فیلم این حس رو تجربه کردم دیدن شدت غم و ناراحتی و ظلمی که چشمت را تر نمی‌کند بلکه قلبت را پر از خشم می‌کند.

علاوه بر این حس عجیبی که برای اولین بار تجربه کردم، دیگر موضوعی که مرا به فکر وا داشت. تبرئه این افراد و قبول اشتباه دادگاه بعد از ۴۰ سال و دادن قرامت به این افراد بود. درسته که خشم داری که نوجوان از ۱۶ سالگی به زندان رفته تا ۴۰ سالگی تقریبا عمر رفته را. اما چیزی که درست بود قبول و پذیرش اشتباه از قوه قضائیه است. و حاضر به دادن قرامت و عذرخواهی.

بعد از دیدن این مینی سریال چند پادکست دیگر هم گوش دادم در همین راستا؛ پرونده های که بعد از گذشت سالها و شاید پیشرفت تکنولوژی فرد گنهکار بی گناهیش ثابت شده.

بعد به ناخودآگاه قوه ی مقایسه با کشور عزیزمان در من فعال شد. اگر در ایران بودن حکم اعدام همان سال های اول رقم می‌خورد و همیشه روی زمین به عنوان گناهکار باقی می ماندند. پرس و جو هم کرده ام خیلی قبول اشتباه از این قوه را کسی در خاطر ندارد. یا عذر خواهی. حال این برای آنهایست که سالها در دادگاه ها با وکیل حضور دارند و در نهایت منجر به این حکم ها می‌شود. که این همه هم جای تردید دارد. این روزها شاهد حکم اعدام های یک هفته ای هستیم. یعنی قاضی صدرصد از حکمی که داده مطمئن است و در کمتر از یک ماه هم طناب آماده حلق آویزی. حالا سوالی که پیش میاد آیا قاضی اونها فقط میتونه اشتباه کنه یعنی قضات ما اشتباه نمیکنن؟ با عقل من جواب خیر است احتمال قضاوت اشتباه همیشه از هر کسی ممکن است سر بزند. حکم این قاضی چیست اعدام در کمترین زمان ممکن. آقای قاضی یعنی درصدی تردید در این حکم نداری. آیا حکم اعدام به این سرعت جایی پیدا کردن اشتباه را از شما نمیگیرد؟ آیا زمینیان زمانی خواهند فهمید که کسی که شما اعدام کردید بی گناه بوده است؟

نظامی حاکم هست که انگار تمام مسئولین معصوم اند و مبرا از گناه. شما هیچ مسئولی را برای عذرخواهی نمیبینی. مثلا وقتی آقای خلخالی برادر دوقلوی متهم به اعدام (به زعم خودش البته) را به اعدام محکوم کرد و بعد از اجرای حکم متوجه اشتباه شد، نه تنها عذاب وجدان نگرفت و عذرخواهی نکرد بلکه فرمودند اگر مومن باشد به بهشت می‌رود.

پیشنهاد میکنم این مینی سریال را به تماشا بنشینید.