من ایرانی ام!

اینجا سرزمین پرستش شعر است .

زمین حاصلخیزی که کلام بر روی آن می روید و ریشه هایش هزاران الفبای تاریخ است .

می‌پرسی که کیستی تو ؟

من

نواده اویم، او که باغبان حیات ماست..

من غنچه ام، از تبار محمدی ها و لاله هایش..

و

روشنم به روزی که هرگز شب نمیشود .