امروز اشک ریختم . به خاطر اون دختر ؟نه . به خاطر خودم .نه. به خاطر قیمت طلا.نه دیگه. به خاطر امتحان فردا. نه . به خاطر اون آهنگ بیکلام. نه . به خاطر اون خراشی که روی لپتاپ افتاده؟ ساده ای ها ! من به خاطر اون گریه کنم ؟! اون گریه نمیخواد که! اون یه روضههه مفصل میخواد!
به خاطر اون یک ساعت و بیست هشت دقیقه ای که مدام تایپ میکردی ؟
نه البته که چشمام واقعا داشت تار میدید و بعدش دلم خواست چشمامو یه جوری ببندم که حالاحالا ها بازش نکنم ولی ... اره اره .. راستشو بخوای الانکه فکر میکنم اره ... داشتم به خاطر اینکه چشمام درد میکرد گریه میکردم.
الان حالت چطوره؟
خوبم . باید یه سری چیزا رو سامون بدم .
مثلا ؟
مثلا اینکه احساس عذاب وجدان حرفی که پنج سال پیش به یه نفر گفتم رهام نمیکنه . اون حرفهای ناراحت کننده ای که اون روز در جوابش گفتم بیخ گلومو گرفته . نمیدونم باید امیدوار باشم که بخشیده بشم یا ببخشم تا بخشیده بشم ، نمیدونم شاید اگه فرصت بشه تو شبای قدر بهش فکر کنم . البته تو بعیده بفهمی یعنی در واقع هیچکس نمیفهمه چون غم همیشه با منه ، من فقط بروزش نمیدم.
چرا بهش زنگ نمیزنی ؟
جان؟! وسط این بازار شام ذهنی این از کجا اومد؟
حالا تو بگو!
زنگ بزنم چی بگم ؟ بگم مرسی اینقدر مرام و معرفت گذاشتی . مرسی که ته معرفتت خلاصه شده به یه پیام تبریک تولدی که 19 روز دیگه دوباره قراره برام بفرستی؟ جز این جمله چیز دیگه ای برای گفتن ندارم . من خیلی وقته دوری و دوستی به صمیمیت های از دسته رفته ترجیح دادم . بیخیال این . شاید بپرسی حالا چرا دارم به همچین چیزایی فکر میکنم؟ بیکارم ؟ نه امتحان دارم. فردا یه پنجشنبه بهمنیه ولی من به جای اینکه به کارهایی که دوست دارم برسم امتحان دارم. فقط میدونی از چی میسوزم ؟
چی ؟
این پنجشنبه ی بهمنی نیست این نهایتا بتونه یه یکشنبه دوست نداشتنی وسط خرداد جان سوز باشه و بس!
از دست تو :)
پ.ن: دیشب نشستم خاطرات یه دوستی خوندم. و پناه بر خدا! از هر نوشته حداقل یک جمله اش جوری بود که اصلا نباید نوشته میشد چه برسه به خونده شدن :)
پ.ن2: فک کنم عکس نداشته باشه کمتر برای مخاطبین جذابه و کمتر خونده میشه فلذا بدون عکس پست میشود.
پ.ن3: احوالم دقیقا شبیه این مدل نوشتنه ولی خب فک کنم فهمیده بشه . صرفا لازمه اینا رو بنویسم تا بتونم با ذهن آزاد برم دنبال کار و برنامه هام .
*
