زندگی را باید چشید، نه فقط زیست.
باید بگذاری طعمهایت را بر جانت بنشاند:
تلخیِ جدایی، شیرینیِ امید، شورِ تلاش و آرامشِ بخشش.
تجربهگر زندگی، از مسیرش نمیگریزد؛
او میفهمد که هر چیزی در زمان خود، هدیهایست از آگاهی.
گاهی سخت، گاهی نرم، اما همیشه زنده، همیشه
جاری…
