این حرارت عشق رو از قلبم کم نمیکنم

به آن عکس خیره میشوم

چشمانم گرمای اشک شان را به من هدیه می دهند و رضایتم را ازآن خود می کنند

دوباره کل وجودم سرشار از دلتنگی می شود

دلتنگی برای تو

از وقتی دیدنت شده دغدغه ی هر لحظه ام هزار بار از خودم پرسیده ام چرا

چرا وصل تو انقدر در نظرم شیرین است

فرض هم که بیایم در کنارت

چه حرفی دارم برای گفتن و چه کار نکرده ای دارم برای انجام دادن؟

سوال هایم همه بی جواب مانده

اما می‌دانم بودن در کنار تو، پناه است و آرامش

و من تنها زیر سایه ی نگاه تو بودن و وجودم سراسر مشغول تو شدن را می‌خواهم

نمی‌گذارم آشفتگی افکارم دوست داشتنت را در دلم کمرنگ کند

چون تو قلبم را لمس کرده ای و همین برای عاشقت شدن کافیست

دوستت دارم امام حسین عزیز من