دوستان خوب ویرگولی خواستم یک مطلبی رو باهاتون در میون بذارم اول اینکه سر شب مستند بسیااااار سیاه و باورنکردنی ایران نشنال در مورد جنایت ۱۸ و ۱۹ دی رو دیدم فکر میکردم به حد کافی بزرگ و دنیا دیده شدم و دلم اونقدری سنگ شده که تماشای جنازه ها و اون روایتهای واقعا هولناک نتونه اعصابمو خط خطی کنه ولی کرد بد جوری هم کرد تماشای صدها جنازه نه .حتی یکیش هم برای اعصاب و روان آدم عادی و سالم مضره و اون شیون ها و ضجه ها هم بنزینه رو آتیشن.همچنان فکر میکنم رفتن اینا بینهایت دردناک و خانمان سوز خواهد بود و واقعا اونجور که قبلا هم بارها تهدید کردن یه زمین سوخته از خودشون به جا میذارن و میرن( تازه اونم اگه برن) انگار به پیشونی این ملت و آب و خاک روز خوش ننوشتن و همیشه باید خون دل بخوریم.اما اصل مطلبم یه چیز دیگس قسمت اعظم اوقاتم این روزا تو سایت دیوار و ورزش سه و ویرگول میگذره نت هم هرگز وصل نشده که اینستا و تلگرام رو ببینم .تو دیوار تبریز اگه نگاه کنید پر از آگهیه میز بیلیارد و پینگ پنگ و فوتبال دستی و ایر حاکی یا مطالبی در مورد درخواست کمک و راهنمایی در مورد افسردگی و بی کسی و آماده ام با ماشین شخصی خریدهایتان را انجام بدهم و اینجور چیزهاست انگار جامعه به این جمع بندی رسیده که هرگز نت وصل نمیشود و میخواهند با خریدن میز بیلیارد اوقات فراقتشان را به جای اینستا گردی که دیگر به خاطره پیوست با بیلیارد پر کنند غافل از اینکه بیلیارد نهایتا یک هفته تازگی دارد و اصولا نمیتواند جایگزین نت شود البته اینجا جایگزینی کلمه درستی نیست چون یک چیزی از دست رفته .فکر کنم تورهای سفر به وان هم بیشتر شود و مردم بروند در وان چند ساعت اینستا گردی کنند و برگردند
