فکر کنم کل دنیا یه راکتور همجوشی هسته ای باشه.
بیگ بنگ آغاز فرایند بود.
اون جرم چگال منفجر شد و همه چیز شروع شد.
عناصر اولیه بوحود اومدن و بعد باهم ترکیب شدن و بقیه رو بوجود آوردند.
زمان داخل راکتور کش اومد و میلیاردها بار کند شد.
همه چیز منبسط شد و انرژی تاریک بوجود اومد.
ماده تاریک احتمالا بیشترین جرم تشکیل دهنده ماده چگال اولیه بیگ بنگ بوده.
بعد یه گوشه کیهان تو کهکشان راه شیری یه تیکه جرقه به اسم خورشید دور خودشو روشن کرد، مثل شمعی تو تاریکی.
چندتا جرم دیگه تو میدانش گیر کردن و شروع به چرخیدن دور شمع کردن. مثل پشه های دور لامپ.
یکی از پشه ها زمین بود، خونه ما، وطن انسانها.
انرژی خورشید باعث حیات ما شد.
گرمای اون اجازه داد ما یخ نزنیم و بتونیم زندگی کنیم. مثل مادر.
از آغاز حیات و زندگی میلیاردها سال طول کشید تا نوبت به ما برسه.
وقتی نوبت ما شد فکر کردیم خیلی قدرت داریم.
خیلی خوبیم
و شروع کردیم به نابود کردن وطن (سیاره زمین) و بقیه موجوداتی که جور دیگه ای پیشرفت کرده بودن.
درختا رو قطع کردیم
جنگلا رو نابود کردیم
کل زمین رو تصاحب کردیم از جنوب تا شمال و همه رو کشتیم (بوفالوهای آمریکا)
بیشتر موجودات ضعیف تو ۵۰۰ سال اخیر منقرض شدن. اینا هم که موندن تا ۱۵۰ سال دیگه نابود میشن.
بعد شروع کردیم به نژاد پرستی و قتل عام همدیگه (هیتلر رو میگم) و هرچی عمل اهریمنی بود رو به کمال رسوندیم.
همدیگه رو غارت کردیم.(اسکندر)
برده داری کردیم(امریکا رو میگم، مصر رو میگم)
استعمار و استثمار کردیم (اروپا رو میگم)
دخترارو زنده به گور کردیم (عربای جاهل قدیم)
ولی هیچوقت به اون هوش جمعی نرسیدیم که باید بعنوان یه موجود عاقل تو این سیاره وضعیت زندگی رو بهتر کنیم نه بدتر.
بعنوان باهوشترین موجود بیشترین مسئولیت رو دوش ماست.
بعد از میلیاردها سال هنوز به اونجا نرسیدیم که غریزه رو کنار بزاریم و با عقل و انسانیت زندگی کنیم.
هیچ عقلانیتی من نمیبینم.
غریزه برای ادامه حیات لازمه اما انسانیت نقطه بلوغه.
ولی خوشحالم که اجدادم از چند هزار سال قبل با انواع زبان ها و نژادها و مذهب های مختلف کنار هم زندگی کردن.
خوشحالم که سردمدار انسانیت بودیم و منشور کوروش رو زیر ستون اون معبد گزاشتیم، برده ها رو آزاد کردیم.
امروز شاید سهم زیادی از پیشرفت تکنولوژی نداشته باشیم اما هنوز فرهنگمون رو داریم.
هنوزم ۳ چیز رو پاس میداریم، گفتار نیک، پندار نیک، کردار نیک.
هنوز سپاس بر زبانمان جاریست.
اگه این فرهنگ هم از بین بره ما دیگه هیچ میراثی نخواهیم داشت.
تبر به ریشه خودمون نزنیم.
حرف نژادپرستانه نزنیم.
حرف جنسیتی نزنیم. همه انسانیم.
مهربان باشیم و ثابت کنیم انسانیم.
زمین وطن ماست.
مسئولیت این هوش ایجاب میکنه بهتر از بقیه موجودات باشیم ولی بدترین بودیم.
امیدوارم ما انسانهای زمین روزی به اون بلوغ جمعی برسیم. که باعث بشه این جنگ ها و دعواهای بچه گانه تموم بشه.
همنطور که تو تکنولوژی پیشرفت میکنیم تو اخلاق و انسانیت هم پیشرفت کنیم.
بزرگ بشیم، بالغ بشیم.
واقعا وقتی از بیرون به بشر نگاه کنیم میبینیم هنوز مثل بچه ها رفتار میکنیم.
میخواستم آخرش رو با خنده و شوخی تموم کنم ولی واقعا مرور کارایی که کردیم چیزی برای خنده نمیزاره.
بیشتر فکر کنیم که کجاییم و چی باید بکنیم.
زهر مارش نکنیم 😐
15hz-20hz