دانشجو که بودم یکی از اساتید عزیزم کتابشان را به من هدیه کردند. کتابی که به زبان پارسی نوشته شده است. حتما میگویید که خب همه ی کتابهای اینجا به زبان پارسی نوشته میشود اما من گفتم زبان پارسی نه فارسی.
استادم را زیاد نمیشناختم فقط میدانستم که زبان پارسی را به شدت پاس میداشت. و تمام کتابهایش رابه زبان سخت پارسی نوشته و یا به قول خودش برگردانده بود. وقتی میگویم سخت، یعنی واقعا خوانش متن کتابهایش بسیار سخت است. هر جمله اش را که میخوانی باید چند تا واژه را ترجمه کنی تا به کنه موضوع پی ببری.
در زبان ما کلمات انگلیسی و عربی بسیاری وارد شده است ولی وقتی یک کلمه را میخواهیم به فارسی برگردانیم گاهی بسیار نامانوس و ثقیل میشود تا این حد که من متاسفانه هیچوقت نتوانستم کتابهای استاد را بخوانم و بفهمم و هر وقت که تلاش کرده ام تا دوباره ارتباط برقرار کنم و بخوانمشان خیلی زود خسته شده ام. امروز که دوباره کتاب ایشان را برداشتم به فکر این افتادم که در مورد این موضوع کمی فکرکنم و مطالعه کنم و اینکه چرا خواندن متونی اینچنینی انقدر سخت و سنگین است؟ گاهی انقدر سخت است که عطای زبان فارسی را به لقایش میبخشیم و اصلا آیا درست است که ما به جای هر واژه ی به اصطلاح بیگانه ای بخواهیم معادل فارسی آن را استفاده کنیم؟
گرچه اهمیت پاسداشت زبان فارسی بر هیچ کس پوشیده نیست اما اینکه چگونه باید آن را حفظ کرد جای سوال و بررسی دارد. دلبستگی افراطی به زبان و جایگزین های من درآوردی برای واژه هایی که در زبان فارسی به اصطلاح بیگانه اند چقدر درست است؟
زبان ابزاری ضروری برای ارتباط است و باید کارایی حفظ این ارتباط را داشته باشد.
جایی خواندم که نوشته بود اگر می خواهیم زبانمان را حفظ کنیم بهترین کاری که می توانیم برای رسیدن به این هدف انجام دهیم اینست که "امکان دستیابی به دانسته های تخصصی مان را به زبان خودمان برای هم عصران و آیندگانمان فراهم سازیم تا برای آنان دانستن زبان بیگانه را از یک اصل به یک قابلیت انتخابی و قابل صرفنظر تبدیل کنیم و اگر میخواهیم زبان مان را حفظ کنیم باید آن را برای انجام وظیفه ای که از آن انتظار برود توانمند کنیم و توانمند کردن زبان زمانی محقق میشود که بتوانید آنچه را که در ذهن دارید بدون مشکل بیان کند".
هنوز هم به مطالعه و بررسی ادامه میدهم تا ببینم نظرات مختلف راجع به این موضوع چیست اما به نظر من پاس داشتن زبان فارسی به معنی زنده نگاه داشتن این زبان در دنیاست و اینکه ما بخواهیم کلماتی را جایگزین کلمات غیر فارسی کنیم که هیچ ریشه ای هم ندارند بلکه یک تعداد نشسته اند تا به ما بگویند به جای کامپیوتر بگوییم رایانه و به جای هلیکوپتر بگوییم چرخ بال و... این پاسداشت نمی شود. به نظر من زنده نگاه داشتن زبان فارسی با ارائه متون، علوم ،فنون، فیلم و هنرهایی است که در سراسر دنیا برای اولین بار به زبان فارسی ارائه شده باشد نه استفاده از کلمات سختی که خودمان هم احتیاج به دایره المعارف برای ترجمه شان داشته باشیم چه برسد به مردم سایر کشورها.
