طناب کشی یکی از ورزش های تیمی است که تقریبا در همه کشورها برگزار میشود. در واقع میتوان گفت طناب کشی یک بازی بین المللی میباشد. طناب کشی در زبان انگلیسی Tug of war نامیده میشود. در این بازی دو گروه بایکدیگر به مسابقه میپردازند. هر گروه یک سر طناب را در دست میگیرد و با شروع مسابقه اعضای گروه، طناب را به طرف خود میکشند.
این ورزش که در واقع یک بازی تیمی است، قدرت بدنی بازیکنان را به صورت تیمی اندازه گیری میکند و همچنین باعث افزایش و تقویت روحیه بازیکنان میشود. ورزش طناب زنی به صورت غیر حرفه ای در جشن ها، اعیاد، مناسبت ها و حتی در مدارس برگزار میشود. این بازی هیچکونه محدودیت فضایی و مکانی ندارد.
در بازی طناب کشی، گروهی که موفق شود تیم مقابل را به طرف خود بکشد و از خط وسط زمین رد کند برنده این مسابقه است.
برای تاریخچه بازی طناب کشی، نمیتوان زمان و مکان دقیقی ارائه کرد. چون این بازی، بازی نسبتاً ساده ای به شمار میرود، از دوران های گذشته تا به امروز در زمان ها، مکان ها و مناطق مختلفی انجام شده است. سرچشمه ورزش طناب کشی، از اعیاد، جشن ها و مراسمات باستانی میباشد. امروزه این بازی در مناطق زیادی از جهان نظیر هندوستان، برونئی، برمه، هاوائی، مصر، کره، ژاپن و آفریقای جنوبی برگزار میشود. این بازی در دوران های گذشته به سبک و روش های مختلفی برگزار میشد. مثلا در کشور افغانستان تیم ها از یک تیر چوبی به جای طناب استفاده میکردند. در کشور کره کودکان بازوهای خود را دور کمر یکدیگر قلاب میکردند تا یک طناب انسانی تشکیل شود.
طناب مناسب برای این بازی،باید جنس کنفی داشته باشد و همچنین طول آن حداقل 33 متر و قطر آن 10 الی 12 سانتی متر باشد. طنابِ بازی باید عاری از هرگونه گره باشد و نیز هر دو سمت آن باید بسته باشد.
برای بالا بردن سطح قضاوت داوران و همچنین انجام بهتر مسابقات طناب کشی، بر روی طنابِ بازی علامت ها و نوارهایی درج میشود، که اگر طناب جمع و یا کشیده شود، داوران بتوانند آن را به راحتی مشاهده و قضاوت کنند.
در مسابقات طناب کشی، 5 نوار و یا علامت رنگی بر روی طنابِ بازی درج میشود. که عبارتند از:
1- یک نوار قرمز در وسط طناب یا همان مرکز طناب
