بنای زوجیت

هوالحق

ضمیمه میکنم در ویرگول آنچه که نتوانستم برایت بازگو کنم ....

سبحان الله طنین منزه دانستن ذات اقدس اوست از هر آنچه که بوی غیریت و کثرت می‌دهد. اوست که (لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ) نه شبیهی در ذات دارد و نه شریکی در صفات . تسبیح او یعنی تنزیه او از صفات خلقی و پیوستن به جلال صمدی

یعنی خداوندی که از ویژگی‌های ممکنات مبراست تا در بند شباهت با ماسوی‌الله گرفتار نیاید.

نظام آفرینش بر مدار زوجیت بنا شده است چنان‌که فرموده است حق تعالی :(وَمِنْ كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ) این زوجیت حکمتی است برای اهل تأمل نه آنان که در بند تعصب و قشری‌گری گرفتارند .در این میان، آسمان و زمین برترین زوج عالم شهودند .آسمان در مقام علوّ ایستاده تا بر زمین سیطره یابد و با نزول برکاتش زمین را بارور سازد و زمین در مقام خاکساری آغوش گشوده تا میوه حیات را بپروراند.

زمین مظهر جنسیت و قبول است و آسمان نماد تجرد و فاعلیت.

درک این معنا بر علم‌زدگان عصر مدرن گران می اید چرا که هجوم داده‌های مادی راه را بر عقل قدسی سد کرده و چشمان بصیرت را در پس پرده‌های ضخیم محاسبات پنهان ساخته است.

آسمان سقف محفوظی است بر سر زمین (وَجَعَلْنَا السَّمَاءَ سَقْفًا مَحْفُوظًا) تا شریان حیات را از فساد و گزند غیرْ، ایمن دارد اگر آسمان را رب‌النوع و مربی زمین بخوانم گزافه نرفته ام. چرا که آسمان مظهر سبحان الله و تنزیه است و زمین مظهر جلال و جمال در بستر کثرت

اما آیا زمین را مرتبتی پست است ؟هرگز زمین در عین افتادگی به واسطه تواضع به مقام قرب الهی نزدیک‌تر است. اگر آسمان نماد عقلانیت و رفعت است زمین نماد سجود و بندگی است.

در پیشگاه او دوری و نزدیکی مکانی معنا ندارد (وَلِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ فَأَيْنَمَا تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ)

خداوند نه در حصار آسمان است و نه محدود به زمین.

بلکه آسمان با تمام شکوهش در خطر سقوط است اگر تدبیر او نباشد (وَيُمْسِكُ السَّمَاءَ أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ إِلَّا بِإِذْنِهِ)

آنچه عیار انسان را تعیین می‌کند میزان رفعت او نیست بلکه عیار عبودیت اوست اینکه چقدر در ید قدرت او خود را شکسته و بنده دیده است.

در آستان او تواضع زمین سپری است استوارتر از غرور آسمان

آنچه آسمان در سه هزار سال عبادت انجام میدهد زمین یکبار با پذیرش آسمان پی میگیرید.(آیت الله شیرازی )

ما همه بنده اوییم چه در هیئت آسمان تجلی کنیم و چه در قامت زمین که سرانجام همه به سوی او بازمی‌گردیم

من با تمام این فلسفه‌ام تو را آسمان خود دیدم و همین زمین درونم را شکوفا کرد.

و من مومن به آسمان خوبشم اگر تو باشی ...

در لفافه نوشته در لفافه بخوانید باشد برای اهل یقین ....

✍️الهه الهیان

حوصله گزافه گویی هاتون رو ندارم اگر از مطلبم خوشتون نمیاد نخوانید . تچکر