10 .. [آنجا که تو را دیدم]

در دنیای رؤیاهای ناشناخته

تو را آنجا دیدم، جایی که شب، زایش نور بود،
و سکوت، با واژه‌ها بافته شده بود،
در میان آوازهایی ناشناخته، که تنها نام تو را زمزمه می‌کردند.
چشمانت، ژرفای آسمانند،
جایی که ستاره‌ها چون شعله‌های سرخ،
در میان موج‌های دریا غرق می‌شدند،
و هر درخشش، امیدی تازه در قلبم می‌رویاند.

لبخندت، نخستین پرتو ماه است،
که در تاریکی، هراس‌هایم را می‌بندد،
و صدایت، ملودی باد است،
که از کوه‌ها پایین می‌آید و در عمق جانم،
شوقی بی‌پایان را بیدار می‌کند.
نفست، عطر بهار است،
در میان گلبرگ‌های نهان،
و شب رؤیاهایم را پر می‌کند.

تو را در جهانی یافتم که زمان ایستاده بود،
و هر ثانیه،
در اندازه‌گیری عشق تو بی‌انتها بود.
کیهان، در چشمانت پنهان شده بود،
و هر ستاره نام تو را می‌نوشت.
تو، نه فقط یک انسان،
تو یک جهانی،
که راهش فقط به قلب من ختم می‌شود.

موهایت، تاریکی شب است،
که در آن ماه، نورش را گم می‌کند،
و هر حرکتت، بوسه‌ای از موج‌های دریاست.
به تو رسیدم، جایی که آتش به یخ تبدیل شده بود،
و آب، در میان شعله‌ها می‌رقصید.
تو رؤیایی هستی که هرگز بیدار نمی‌شود،
و من، مسافری که هر شب
در عشق تو بارها و بارها زاده می‌شوم.

خورشید از لبخندت میدمد،
و ابر ها نفست را حمل می‌کنند.
بدنت، نقشه‌ای از جهان من است،
که تلاش می‌کنم بخوانمش، اما همیشه گم می‌شوم.
صدایت آواز سکوت است،
که طوفان‌های روحم را آرامش می‌بخشد.

تو جاودانگی من هستی.
تو درخششی هستی که هرگز خاموش نخواهد شد،
و من، همان رؤیاپردازیم که با تو زندگی می‌کند.
تو، آغاز و پایان هستی.
تو کیهانی هستی که هر شب؛ دوباره در قلبم آفریده می‌شود...

Անհայտ երազների աշխարհում

Ես տեսա քեզ այնտեղ, որտեղ գիշերը լույս էր ծնվում,

Եվ լռությունը՝ խոսքերով հյուսված,

Անհայտ երգերի մեջ, որոնք միայն քո անունն էին շշնջում։

Քո աչքերը՝ երկնքի խորքերը,

Որտեղ աստղերը՝ կարմիր բոցեր,

Ծովի ալիքների մեջ էին խեղդվում,

Եվ ամեն մի փայլ՝ իմ սրտի մեջ մի նոր հույս էր ծնում։

Քո ժպիտը՝ լուսնի առաջին ճառագայթն է,

Որ մթության մեջ փակում է իմ վախերը,

Եվ քո ձայնը՝ քամու մեղեդի,

Որ լեռներից իջնում է՝ իմ հոգու մեջ արթնացնելով անհուն կարոտ։

Քո շունչը՝ գարնան հոտ է,

Որ ծաղիկների թերթերի մեջ թաքնված,

Իմ երազների ամեն մի գիշեր լցնում է քո ներկայությամբ։

Ես գտա քեզ այն աշխարհում, որտեղ ժամանակը կանգնած էր,

Եվ ամեն մի վայրկյան,

Քո սիրո չափման մեջ անսահման էր թվում։

Տիեզերքը՝ քո աչքերի մեջ էր թաքնված,

Եվ ամեն մի աստղ, քո անունն էր գրում։

Դու՝ ոչ միայն մարդ ես,

Դու՝ մի աշխարհ ես,

Որի ճանապարհները միայն իմ սրտին են հայտնի։

Քո մազերը՝ գիշերվա խավար են,

Որտեղ լուսինը՝ իր լույսը կորցնում է,

Եվ ամեն մի շարժում՝ ծովի ալիքների համբույրն է։

Ես հասա քեզ՝ այն տեղում, որտեղ կրակը սառույց էր դարձել,

Եվ ջուրը՝ բոցերի մեջ պարում էր։

Դու՝ մի երազ ես, որ երբեք չի արթնանում,

Եվ ես՝ մի ճանապարհորդ, որ ամեն գիշեր

Քո սիրո մեջ նորից ու նորից ծնվում եմ։

Արևը՝ քո ժպիտից է ելնում,

Եվ ամեն մի ամպ՝ քո շունչն է կրում։

Քո մարմինը՝ իմ աշխարհի քարտեզն է,

Որ ես փորձում եմ կարդալ, բայց միշտ կորչում եմ։

Քո ձայնը՝ լռության երգ է,

Որ իմ հոգու բոլոր փոթորիկներին խաղաղություն է բերում։

Դու՝ ոչ միայն սիրահար ես,

Դու՝ իմ հավերժությունն ես։

Դու՝ մի փայլ ես, որ երբեք չի մարում,

Եվ ես՝ մի երազող, որ քեզնով ապրում է։

Դու սկիզբն ես ու վերջը,

Դու՝ տիեզերք ես,

Որ ամեն գիշեր իմ սրտի մեջ նորից ստեղծվում է։

پ.ن : تلاش مذبوحانه ای برای سرودن شعر به زبان ارمنی.. و سپس برگردانِ فارسی..