9 .. [ژنرالِ دی ماهی]

هوای سبز مردگی ام
به نای نوادگان بشر،
نسیم میپاشد ..

خورشید لاغر من
فرانشسته کران را
برآمده تا فرو ..

تهی پر از نوسان،
بی تار و پود نبودنش آویخت
گرد زره  ؛
آفرین ژنرال !

ضرب جمیع فرقه ما
تزریق قسمت اوست..
ذره ذره، عدد به عدد،
محاسبه کرد؛
آفرین ژنرال!

خریده هسته ی ما و
ظرفِ یکی دو ماه ،
ناگهان درخت میدهد ژنرال!
درخت تفاله .. آفرین ژنرال !

شفا میدهد او شفا!
و پماد زخم گیاه است ..
نوار چسبِ مومنین جهان است..
ورای تصورات آدمیان است ..

از کرامات وی، یکی بت بعل؛
یکی دعای انقراض بشر ؛
یکی شعار مرگ و
مهم ترینشان ، اجابت حاجات ؛
به عِبارت دیگر، اِستجاب مزاج؛
ریدن به آب و خاک،
به گه کشیدن این حیات دنیوی!
و به مولوی دو صد درود!
چه خوش سروده بود، که:
«با این همه کرامت، مفتخوری میشه عادت
پس وقتی که سیر شدی ، یادت نره عبادت»

خب
یادش نمیرود از عبادتش او اصلا!
جان من است، او اصلا..
اصلا استاد علم تغذیه است، او اصلا!
ترکیب دلپذیر بزاق ، با استخوان مرغ ،
پر می کند دل مومنین گرسنه تشنه را
الحمد!

حمد و پرستش او که عدالتش ،
کارد میوه خوری است ..!
معنی میوه را یواش، می بُرد ..
چاقو که میوه نمی خورد!
می درد به حکم خداوندی..

پس میدری به حکم خدایی ات
آش و لاش میکنی ..
معاش میکنی ژنرال!
رسیدنت بخیر..
به گور گروهی این گروهک شورشی،
خوش آمدی !

خوشا به حالِ من! ،
که چون تویی املتم کرده لای نان،
گاز می زند ؛
دل و روده ام دو زرده بود، لابد !
که چنین شکستیدم!
نالیدم..
گندیدم..؛
آفرین ژنرال! که نمک زدی ام ..
که گذاشتی ام یخچال ..
به دستِ خانواده ام ،
دیر دادی ام ؛ و گیر دادی ام ،
برای مزه ی بهترت،
کور کردی ام، و ساچمه زدی ،
دور کردی ام ..
سرو کردی ام، به طریقت سرد..

از تو مرسی ای ژنرال که مرا
که ما همه را کشتی ای ژنرال!
آفرین بر تو ای ژنرال!
خوش آمدی ژنرال ..!

وَ باز ،
می وزد به صدای بال مگس ،
باد ،
می خزد به درز و دوز نفس،
داد ،
می خسد به هوا، دوباره صدا،
آه...

اسکلتی داد میزند ته قبر :
"خوش آمدی ژنرال!" ..

وَ کبوتری خبر به کلاغ میدهد؛
یکی کلاغ و صدی کلاغ و کل قبور..

پس جنازه ها
همه بر تکه پای پوسیده
واکس مالیده ،
اندکی ادکلن زده زیر گلو
به راه می افتند ..

.