شنا ورزشی تک نفره و آبی است که به عنوان یکی از کاملترین ورزش های دنیا، دارای فواید گسترده ای برای تمام گروه های سنی دارد. این ورزش نه تنها قدرت عضلانی و استقامت قلبی_عروقی را افزایش میدهد بلکه برای بهبود مشکلاتی مانند: زانودرد، دیسک کمر و حتی لاغری مؤثر است. شنا از معدود ورزش هایی است که تقریباً تمام عضلات بدن را همزمان درگیر می کند. در آب وزن بدن کمتر حس می شود؛ برای همین شنا برای مفاصل و زانوها بسیار ملایم تر از خیلی از ورزش های دیگر است.
اولین گام برای یادگیری شنا، غلبه بر ترس از آب و غرق شدن است، که اگر این غلبه رفع نشود فرد از ورود به استخر خودداری میکند. ورود به آب کم عمق و نشستن یا ایستادن در آب می تواند به شما کمک کند تا احساس راحتی بیشتری با آب پیدا کنید.
بعد از آشنایی با آب و رفع ترس های اولیه، تمرین حرکت های پایه ای نظیر: سرخوردن، شناوری و حرکت های پایه (دست و پا) است.
سرخوردن: سرخوردن در آب از مباحث پایه ای در آموزش شنا است که به شناگر برای شناور ماندن در آب کمک زیادی میکند. در سرخوردن می توانید با استفاده از کناره های استخر با یک فشار پا به آرامی سر بخورید.
شناوری: این حرکت شامل به آرامی روی آب دراز کشیدن و حفظ تعادل بدن است. به شما کمک می کند تا به کنترل بدن خود در آب دست پیدا کنید. برای شناوری می توان از حرکت لاکپشت هم استفاده کرد. حرکت دیگری که در بحث فلوتینگ(شناوری) مهمه حرکت ستاره است که دست و پاها کاملاً باز می شود در حالی که نفس گرفتیم و به پشت روی آب خوابیده ایم.
حرکت دست ها: در این مرحله، میتوانید با حرکت های ساده و پایه ای شروع کنید تا عضلات دستتان و شانه های شما به حرکت در آب عادت کنند.
حرکت پاها: بهتر است با حرکات ساده مانند پا زدن به صورت مداوم و هماهنگ در آب آغاز کنید. این حرکات به شما کمک میکند تا توانایی کنترل بدن خود را در آب بهبود ببخشید.
گام بعدی در یادگیری شنا، مبحث هواگیری است که به صورت دم و بازدم انجام می شود؛ دم در خارج از آب و بازدم در داخل آب با بینی صورت میگیرد آن هم به صورت آرام و متناوب.
تنفس در شنا اهمیت زیادی دارد، چون کنترل درست هواگیری می تواند هم انرژی را حفظ کند و هم عملکرد فرد را. شنا علاوه بر قدرت بدنی، تمرکز ذهنی را هم بالا میبرد؛ چون هماهنگی بین حرکت، تنفس و ریتم شنا را تقویت می کند.
نکته آموزشی: برای ماندن روی آب، به جای حبس کامل نفس، باید بازدم های کوتاه و سریع انجام دهید تا همیشه مقداری هوا در ریه ها باقی بماند.
شنای سینه(کرال سینه)
سریع ترین شنایی است که در آن ضربات منظم پاها به عمق و سطح آب و همانند راه رفتن، زده می شود و دست ها به تناوب از آب خارج و به آب وارد شده، آب را به عقب حول می دهد. بالاتنه و به ویژه سر، حول محور طولی خود تا حد خروج دهان از آب برای هواگیری چرخش نموده، مجدداً به آب می چرخد و هوا را در آب تخلیه می کند. اگر از سمت چپ نفس بگیرید، شما نفس کم تری را می توانید حبس کنید، ولی اگر از سمت راست نفس بگیرید، هوای بیشتری را در ریه های خود ذخیره میکنید این به دلیل اندازهٔ متفاوت ریه ها است. یک شناگر حرفه ای سعی میکند از هر دو سمت خود نفس بگیرد. این شنا اولین انتخابی است که، به مبتدیان آموزش داده می شود. این سبک شنا یک تمرین کامل برای تمامی عضلات بدن است و به شناگر اجازه می دهد با صرف انرژی کمتر، مسافت طولانی تری را طی کند. با این شنا می توانید در آزمون نجات غریق برای رکورد ۲۰۰ متر، زمان کمتری را شنا کنید.
(رمز اصلی در شنای کرال سینه کشیدگی دست ها رو به جلو هست که همه چی رو خود به خود تنظیم می کند)
شنای کرال پشت
کرال پشت، نقطه مقابل کرال سینه است و تنها سبکی است که در آن شناگر رو به پشت قرار می گیرد. این شیوه به دلیل راحتی در تنفس، برای افرادی که در شنای کرال سینه با مشکل مواجه هستند، بسیار مناسب است. در کرال پشت، بدن شناگر به صورت افقی روی آب شناور است و بازو ها به صورت متناوب و از بالای سر به آب ضربه می زنند. این حرکت به تقویت عضلات پشت و کمر کمک کرده و سطح دشواری متوسطی دارد. این سبک از شنا، به استراحت بخش ترین شیوه شنا معروف است.
شنای قورباغه
شنای قورباغه، یکی از محبوب ترین انواع سبک های شنا است. در این سبک، شناگر رو به پایین در آب قرار می گیرد و حرکات دست و پاها به صورت همزمان و شبیه به حرکت قورباغه انجام می دهد. قدرت اصلی حرکت در این شنا از پاها تأمین می شود. این سبک از شنا کندترین نوع شنای رقابتی است، اما به دلیل راحتی تنفس و ریتم آرام آن، بین شناگران مبتدی بسیار پرطرفدار است.
شنای پروانه
شنای پروانه از سختترین انواع سبک های شنا است. این شنا نیازمند قدرت، استقامت و هماهنگی بسیار بالایی است. در این شنا، حرکت بازوها به صورت همزمان و از بالای سر به سمت جلو و عقب انجام می شود، در حالی که پاها با ضربه پای دلفین (حرکت موجی شکل) حرکت میکنند. در شنای پروانه ابتدا یک موج بعد پای دلف زده می شود و بعد دست ها به صورت دست کلید زده شده و به سمت جلو پرت میشود بعد از اتمام این مرحله پای دلف دوم زده میشود.
(بدن یک شناگر حرفه ای در آب فقط با عضله کار نمی کند؛ در هر حرکت، هماهنگی بین مغز، اعصاب، تنفس و عضلات تعیین می کند که چقدر سریع و کم انرژی تر شنا میکند)
یک جمله کوتاه و به یاد ماندنی:
شنا فقط حرکت در آب نیست، بلکه تمرین هماهنگی کامل بدن است.
