تو این نقطه از تاریخ من قوی ترین پژمرده زمینم!
نورم ولی تاریک، لبخندم ولی پر درد...
این سرپوشهای خیالی و ادای آدمهای شاد را درآوردن سیاه بختمان کرد مادر دیدی ، جماعتی که غم و شادیشان یکی است
نتیجه اش میشود آهنگ فراموش تی ام بکس ....
ندیدی این تعادلهای بی تعادل چه از کف ما برید ...
بیخوابم ، پر کابوس ، پر از شیدایی ، نالان ، قوی ، خسته ، با اراده ، ضعیف ، پی مطالعه ، پی زندگی ، اما پوچ پوچ و پوچ.
تاریخ همینجا نگه دار ما هنوز همانهایی که گذشته را زندگی نکرددیم ...
چند سال پیش به راننده اسنپ پیر اما با خردی همکلام شدم
لپ کلامش حلالیت بود "
دخترم ما انقلاب کردیم ، تقاصش را شماها دادید ...
میگویند اشتباهت را که قبول کنی نصف راه راه رفته ای اما چه فایده که همچنان ما در سوز و گدازیم ...
ای کاش بعضی پشیمانی ها جان نگیرند ، زود سر رسند ، نشود حکایت چایی که ربع اولش داغ است نرسی آش خاله کشکه .
شعر بگویم؟ بنویسم ؟ بخوانم ؟ حل کنم ؟ بدومم ! کدوم کار زندگی این بار غمها را میزدایید آدرس جایی را بدهید ؟
من بی تفاوت به مرگ را اگه این چنین کشته نشانش دهید
جانم بی جان میشود بی فروغ میشوم
مگر من انسان نیستم ؟ بی احسا س ترین ورژن من هم این همه ظلم بر دیگری را پذیرا نمیشود پروردگارا ....
پرروده ای پرورده خالق من بیزار شده ام از تو و دنیایت و حکمتت
بعضی شبها تا صبح جانم بالا نمی آید
بقول این برنامه نویسها ویندوزم بالا نمی آید
من حتی از این ادبیات هم بیزارم
من حتی از شادی بی سرانجام و غمهای بی سرانجاممان هم بیزارم ایرانم ....
من اگر تخت شاهی را هم بر حکومت داشتم، ب مزاج این روزهایم خوش نمی آمد...
نمیدانم چرا مینویسم و نمیدانم به کجا
شتابانم
به آیندگانگان بگویید از سگدوزدنهاییمان بگویید ،
از نداشتن آزادی بیان و نداشتن حقوق اولیه انسانی هم بگویید
این امضای کار ماست !
دست بر قضا اینها هم میگذرند ن آنها میفهمند نه ما گذشتگان را فهمیدیم ....!
من اگر مثبت ترین فرکانس راهم بدوزم و بر تن کنم ، این حقایق تلخ را چگونه از گلو بکشانم به معده ؟
با این ترس بی ترسی چ کنم !
اگر به جلو برویم با کشتن شدنمان پیروزی داده ایم به دشمنان و آرزو و حسرت زندگی نکردن را آن دنیا هم میبریم...
واما اگر بنشینیم بزدلیم. حقمان است هر چه بر سرمان بیاید
خداوندا تو بگو با این دوتیلیون راهی چ کنیم ...
ای که مرا خوانده ای راه نشانم بده....
نت نخواهیم زندگی واقعی آنقدر دغدغه مند است که به مجازیش نرسد اما دلخوشی جوانک ایرانی چه !
به چه جرمی انقد مجازات شدیم ؟
آن جهنمی که از آن میگویند شامل این کشور هم خواهد شد ؟
مگر سهم ما از دنیایت چه بود بارالها ؟
آن اسلامی که اینها میگویند دروغ پوشالی خودشان اند
میگویند ما نسل تغییریم نسلی که گوش به حرف بزرگترهایمان ندادیم کدام بزرگتر ؟بزرگتری که بزرگی نکرد
بزرگانی که رفاه نداده دنبال تربیت و آسایش ماییند! ما تربیت شده دست بزرگانی هستیم که بی رفاه ،بی آزادی عقده بر بالین انداخته و میچرخیم ما حاصل دست خودشانیم ما را ملالمت میکنند بگذارید پوزخندم بیاید...
خداوند و اسلامش و قرآنش آزاد و با اراده آفرید تو که باشی که آزادی را زهر هلالمان کنی ؟ خفت انگیز چموش تهوع انگیز باآن نوچه هایت ....؟
خشم فروریخته من تا همینجا سر به عفونت گذاشت سرش را باز تر نکنیم
بروم که جای ما هیچ کجای تاریخ نبود ...
بروم پیزندگی که ادامه دارد و دست از گلوی ما بر نمیدارد...
لم کلامش حلالیت بود
