تویی طلوع صبح من
تویی تو مأوا ی دلم
تویی که هستی مرا
بسان بهشت بیکران
بسان بهار بی خزون
خرم و آباد کردی و
تو در بهار قلب من
شکوفه کردی و دلم
در آن بهار جاودان
در آن شکوه بیکران
بسان گل اقاقیا
جوانه زد بر زخم ها
و همچنین غم های من
یا اه و ناله های من
زدوده شد از دل من
تا که تو آمدی به من
𝓝𝓪𝔃𝓪𝓷𝓲𝓷
