استیصال،وارهیدگی،خوشبختی

نمیخوام طبق عادت سنگین نوشته شود

اما این عادت خیلی قدیمیه و طبعا گاهی یه نشتی ریز پیدا میشه تو نوشتارم

خوب ما الان کجای داستانیم؟

شرایط موجود، نابسامانی در تمامی جهات که میبینیم..کلا حال همه ما رو خراب کرده.

حکومتی که هر روز با ترفندی نو کلاه ما رو بر میداره و مردمی که جگرشان پر از خونه از این ستم هم نا اهل و یاغی خونده میشن..

راستش من فعلا تو مرحله ی استیصال هستم و میدونم تا وارستگی خیلی فاصله دارم جایی که توان گذشتن از منافع شخصی رو داشته باشیم برای منافع جمعی بزرگتر در آینده

و این خیلی سخته ؛چشم پوشی از منافع شخصی جایی که احتمال گرسنگی بسیار بالاست..

اما این وارستگی چه با اراده خودمون چه به زور همان گرسنگی که ترسناک بود به ما وارد میشه…

اونجاست که جامعه اماده ست برای تغییر کردن

برای زیر بار ستم نماندن…

برای راه یافتن به خوشبختی

من شخصا به ترتیب و چیدمان رفتاری استیصال ،وارهیدن و خوشبختی در تمام کنش های ادمی ایمان دارم و معتقدم راهی میانبر وجود نداره ..

امیدوارم همگی با اراده ی خود به وارستگی برسیم و نیازی به جور صیاد نباشد بیش از این…

امیدوارم جامعه ی بینوای ایران به زودی سربلندی گذشته ی خود رو بازیابی کنه و شادی جایگزین افسردگی بشه..

در پایان

مینویسم تا یادگار بمونه .امروز نمیدونم روز چندمه که امکان ارتباط معمولی از مردم ایران گرفته شده.

و من دلتنگ و نگران دوستان و عزیزانم هستم.

و دلتنگ و مشتاق رنگ پاک و زیبای آبی آسمانی💎

تا تیرگی و افسردگی این روزها رو بشوره و ببره..