الان که اینو مینویسم توی تختم دراز کشیدم و تصمیم دارم بخوابم.
بعد از مدتها کشمکش با خودم، بعد از نوشتن مشکلاتم روی کاغذ تصمیم گرفتم دونه دونه حلشون کنم. مثلا یکی از مشکلاتم این بود که بعد از مدتی اکتیو رفتار کردن و اینکه حالم خوب باشه از این اکتیو بودن، به سمت قعر چاهِ زندگی میرم و گند میزنم به همه چی و از اون حال خوب میام بیرون. برای همین دفعه بعدی که سعی میکنم اکتیو باشم از اینکه نکنه شاید دوباره ول کنم و بی مخ زندگی کنم میترسم پس اصلا شروع نمیکنم. و هی این تایمی که حالم خوبه و تلاش میکنم کوتاه تر و اون قسمت از زندگیم که تلاشهام رو ول میکنم و خودم رو سرزنش میکنم تا دوباره اکتیو بشم و زندگی نرمال رو پیش ببرم طولانی تر میشه.
اعتراف کردن این روی کاغذ یکی از بزرگترین موفقیت هام بود.
میخوام بپذیرم که این منم
با این همه نقص، با این همه پستی بلندی
با این همه ول کردن و دوباره شروع کردن
آره این منم.هاها بیگ دیل
خب که چی؟ حالا که میدونی یه روز دوباره درس خوندن مستمر رو ول میکنی میخوای از همین الان انجامش ندی؟ ساچ اِ استوپد!!
زندگی همینه عزیزم آینده رو ولش کن و الان کاری که باید بکنی رو انجام بده حتی اگه اون کار انجام چیزی باشه که هزااار بار ولش کردی!
این حرفا رو به خودم میزنم ولی خب هنوزم میترسم چون تهه ته قلبم (مغز گشادم درواقع)دلم نمیخواد کاری رو شروع کنم که حتی لحظهای حس میکنم قراره دوباره ولش کنم!
شاید هم مشکلم اینه که زیادی فکرمیکنم و زیادی به افکارم پر و بال میدم. کاش مغزم یک لحظه خفه شه تا ببینم چه غلطی میتونم بکنم.
شاید خودم باید خفش کنم. شاید اگه بهش توجه نکنم خودش خسته میشه و خفه میشه!
انی وی! یه سری تغییراتی که دوست دارم داشته باشم رو نوشتم و میخوام به اونا از فردا عمل کنم با یک ذهنیت پازتیو اند ویثاوت انی موتیویشن! جاست دیسیپلین!
وای خدای من!دیسیپلین حتی اسمش هم مور مورم میکنه، چون همیشه احساس کمبود داشتم در دیسیپلین و تازگی ها حتی انگیزه هم کار نمیکرد سر همون موضوعی که اول گفتم چون دیگه اینجوری بودم که تو درنهایت ول میکنی اینکار رو برای چی زحمت بدم به خودم؟
الان اینجوریم که مغز لعنتی توروخدا شات د فاک آپ که حوصله زر زراتو ندارم.
البته اینم اخلاق بدیه چون ما باید با خودمون مهربون باشیم ولی مغز تنبل رو فاکتور میگیریم از مهربونی چون یک سان او اِ بچـیه که توی تنبلی دومی نداره.
این واقعا موقعیت عجیبیه ها. معزم کمکم میکنه که فکرکنم،جمله بندی کنم، تایپ کنم تا در نهایت به خودش فحش بدم!!
بخاطر همینه میگم سان آو بِچه! به خودشم خیانت میکنه چرا به من نکنه؟
خیلی خوابم میاد.بعدا میام نتیجه تغییر رو هم مینویسم✨
