
هر آنگاه که به آیینه زل زدم،
شد نمود آشفتهجانم.
هر آنگاه که شعر سُرایدم،
شد خموش جانم.
هر آنگاه که پی حقیقت بودم،
شد تیرگیِ بختم.
هر آنگاه که پی جام بودم،
شد تلخی ایامم.
هر آنگاهی که مال او شدم،
شد درس زندگیام.
« این شعرم نشون میده هر لحظهای که نصیب تو شد، بعدها شد درسی برای زندگی :) »