Actinidia deliciosa
Actinidiaceae
میوهٔ کیوی بومی مناطق کوهستانی جنوب چین است. در اوایل قرن بیستم، به نیوزیلند برده شد و در آنجا اصلاح نژاد و گسترشیافت. اسم “کیوی” از پرندهٔ ملی نیوزیلند گرفته شده است.
در ایران، نخستینبار در دهه ۱۳۵۰ بهصورت تجاری در استان مازندران و سپس در گیلان و گلستان کشت شد و اکنون یکی از محصولات باغی مهم شمال کشور است.
گیاهی بالا رونده و چند ساله است.
دارای ریشه سطحی و برگهای پهن است.
گلهای سفید مایل به کرم دارد و برای باردهی، به نر و ماده جداگانه نیاز دارد.
عمر اقتصادی باغ آن حدود ۲۰ تا ۳۰ سال است.
اقلیم: معتدل و مرطوب
دمای مناسب: ۱۰ تا ۳۰ درجه سانتیگراد
حساس به: سرما و بادهای خشک
خاک: سبک، حاصلخیز و با زهکشی مناسب
کاشت نهال: اواخر زمستان یا اوایل بهار
گلدهی: اردیبهشت
رسیدن میوه: پاییز (آبان تا آذر)
کیوی یکی از غنیترین میوهها از نظر ویتامین C است و علاوه بر آن شامل:
ویتامینهای A، E، و K
مواد معدنی مانند پتاسیم، منیزیوم و فسفر
فیبر بالا
🩺 خواص مهم:
تقویت سیستم ایمنی، بهبود گوارش، تنظیم فشار خون و کمک به سلامت پوست و مو.
بازار داخلی و صادراتی پررونق دارد.
میتواند جایگزینی مناسب برای محصولات سنتی در زمینهای شمال کشور باشد.
از هر هکتار باغ بالغ، در شرایط مناسب تا ۴۰ تن کیوی برداشت میشود.
نیاز به نصب داربست برای رشد مناسب شاخهها
حساسیت گیاه به یخبندان
ضرورت وجود نهال نر برای تلقیح گلهای ماده
