سلام!
خیلی خوش اومدین!
این اولین مطلبیه که میخوام منتشر کنم.
فکر میکنم همه ما این ترس رو داریم که اگر بخوایم بنویسیم چی میشه؟
یا حتی بدتر از اون... واکنش ها چیه و ...؟
اما تصمیم گرفتم این ترس رو کنار بزارم و بنویسم هر چند ناقص، به قولی حتی بزرگترین موسیقی دان ها و نقاش ها هم روز اول کارشون خوب نبوده...
پس بهتره کمالگرایی رو کنار بزاریم و بنویسیم:)
میخوام براتون از شاهنامه بگم...
شاید با خودتون بگین شاهنامه؟
ولی باید بگم بله شاهنامه ..
بدون اغراق و طبق تجربیات خودم میگم، خیلی از ما شاهنامه رو نخوندیم...
نه اینکه نخوایم بخونیم ها! نه!
بلکه از خوندنش ترسیدیم ، یا شاید حس کردیم آمادگی خوندنش رو نداریم و ممکنه متوجه نشیم.
من خودم از خوندن شاهنامه می ترسیدم.. برام مثل یه کوه بزرگ بود...
تا چند وقت پیش..
رفتم نمایشگاه کتاب و تو فکر بودم که چه کتابی بگیرم که مناسب باشه؟
که نگاهم افتاد به شاهنامه... بله..
تو ذهنم اومد شاهنامه رو بخرم و بخونم، اما باز این افکار اومد سراغم که سنگینه ،ترسناکه!
اما از طرفی دوست داشتم این شاهکار که بارها دربارش شنیده و تعدادی از داستان های منتخبش رو دیده بودم رو، خودم بخونم!
بدترین چیز اینه که بخوای از هویت و فرهنگ خودت حرف بزنی ، اما مهم ترین شاهکار های ادبی وطنت رو نخونده باشی ... نه فقط شاهنامه ، بلکه گلستان ، بوستان و ...
پس تصمیم گرفتم بخرمش ولی در اون لحظه بین خرید نسخه جلد چرمی ( که بسیار خفن می نمایید) و نسخه ترجمه و متن روان ( که جلد معمولی و عادی داشت) گیر افتادم...
دوگانه سختی بود از طرفی میخواستم ترجمه روان بگیرم تا کاملا متوجه شاهنامه بشم، از طرفی هم میخواستم خود شاهنامه رو بیت به بیت بخونم...
در یک حرکت خودم رو قانع کردم.. اینکه متن و فهم تو از کتاب ،مهم تر از شکل و سر و قیافشه!
با خودم گفتم :مگه میخوای شاهنامه بخری بزاری تو کتابخونه برای تزئین؟
تو میخوای بخونی و بفهمی ، پس اولویت این نیست!
القصه منی که اندکی شاهنامه در حد کتاب های درسی خوانده بودم ، بالاخره به خود جرئت داده و شاهنامه را خریدم...
و متوجه شدم چقدر تصورم از شاهنامه متفاوت و وحشتناک بود...
الان که دارم میخونمش ، واقعا حس خوبی دارم ...
حس اینکه دارم یکی از مهم ترین اثار فارسی رو درک میکنم و با دنیاش اشنا میشم:)
حالا شاید سئوال پیش بیاد که خب هدفت از نوشتن این چیه؟
هدفم اینه که به همه کسایی که مثل من دوست دارن این اثار رو بخونن ولی میترسن یا هر چیز دیگه ای ، کمک کنم که برن به سمتش و کتاب دست بگیرن، چون اونموقع دیگه نمیتونن بزارنش زمین...
پس دوستانه و درگوشی میگم: اگه میخوای اثار بزرگ ادبی رو بخونی.. نترس برو تو دلش از دیدن حجم زیادش وحشت نکن ... بیوفتی رو روال دیگه میخونی و میری... ناگفته نماند شاهنامه طوریه که خودش دستتو میگیره و میبره تو ماجرا...
البته منم هنوز در مسیر خواندن شاهنامه هستم و دوست دارم که بیام و بیشتر دربارش براتون بگم:)
راستی...
اگه شروع کردی، تو هم بیا بگو از کجای شاهنامه شروع کردی. شاید یک مسیر مشترک پیدا کردیم...
