چیزی تا تولدم نمونده ولی ذوقی ندارم . راستش الان دارم بابامو درک میکنم که چجوری این همه سال حتی یادش هم نمیموند که تولدشه . سنم داره جدی میشه و دریغ از یه کوچولو امید
میخوام حرف انگیزشی بزنم و بگم میخوام یه ادم جدید رو به دنیا معرفی کنم بشم یه نسخه جدید از خودم ولی نمیتونم دروغ کار خوبی نیست
مامان میگفت برات تولد بگیریم ولی امیدوارم نگیرن . فرض کن چند ساعت باید جلو کسایی که مرده و زندت فرقی براشون نداره و سالی یه بار حالتو نمیپرسن باید با لب خندون وایسم و تظاهر کنم خوشحالم و مدادم از اینکه ممکنه حرف دربیارن بترسم . یادش بخیر تا یه سال پیش ارزوم یه تولد قشنگ و بزرگ بود که همه دورم جمع بشن ....
بیخیال
شما اگه یادت موند 17 تیر بیا بهم تبریک بگو قراره 21 سالم بشه 😊
همینم داشته باشم برام کافیه
